Άρης: Πρώτα νικάς στις μονομαχίες

Δε βγαίνεις στο γήπεδο και λες… «θα νικήσω 4-0», όταν μια βδομάδα πριν ο αντίπαλός σου σε νίκησε 3-0. Βγαίνεις πρώτα απ’ όλα να μην κάνεις τίποτα από αυτά που σε έφεραν σε αυτή τη δύσκολη θέση.

Βγαίνεις να κερδίσεις όλες τις μονομαχίες για τη μπάλα. Να πάρεις αυτές τις μικρές νίκες, να κάνεις τον αντίπαλό σου να σκέφτεται ότι το βράδυ δε θα είναι άνετο όπως του υπόσχεται η κληρονομιά του πρώτου ματς.

Κι από εκεί ξεκινά το σενάριό σου: Να σκοράρεις. Να είσαι γρήγορος αλλά όχι τσαπατσούλης. Να είσαι απαιτητικός από το ματς αλλά όχι επιπόλαιος. Και να είσαι αυτή τη φορά κι εσύ τυχερός, όπως ήταν ο αντίπαλός σου να βρει τρεις φορές τη μπάλα… δώρο σε απόσταση βολής, να καταφέρεις να σκοράρεις πρώτος. Τότε πια… μιλάμε, τότε έχουμε παιχνίδι μπροστά μας.

Δεν είναι εύκολο. Η ομάδα που πρέπει να ανέβει το βουνό του 3-0, έχει και 3,5 φορές μικρότερο προϋπολογισμό (4 εκ. προς 14 εκ.), όπως και υποδεκαπλάσιο αριθμό αγώνων στα πόδια της. Αλλά αν θες να μιλάς για επικές ανατροπές, αυτά είναι που πρέπει να ξεπεράσεις.

Ο Άρης έπαθε ότι χειρότερο μπορούσε να πάθει στο πρώτο ματς, την Πέμπτη θα βγει αουτσάιντερ να παίξει τις πιθανότητές του, με το κοινό του στο πλευρό του, όλοι στο γήπεδο θα είναι «ορκισμένοι» να βοηθήσουν την ομάδα «να το κάνει».

Αλλά αν μιλάμε για τρία γκολ, το πιο δύσκολο είναι το πρώτο. Χωρίς αυτό δε γίνεται τίποτε. Ο Άρης, στο γήπεδό του, με το κοινό του δίπλα του και τον εγωισμό του πληγωμένο από το «πολύ», για την πραγματική εικόνα του, 3-0, θα καταθέσει δυνάμεις, σωματικές και ψυχικές για το θαύμα της επιστροφής, με πρώτο κίνητρο, στο τέλος της βραδιάς να μην αμφιβάλλει κανείς για το αν μπορούσε να κάνει κάτι περισσότερο. Και φυσικά πριν βάλει, πρέπει να διασφαλίσει ότι δε θα δεχτεί.

Πολλά «αν», αλλά δε γίνεται αλλιώς.

to10.gr

Αφήστε απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε το όνομά σας εδώ