Εμείς, καλύτεροι


Θα βρούμε τρόπους να κρατηθούμε από την αγία καθημερινότητα.

Στο σούπερ μάρκετ ήταν όλοι διαβασμένοι. Με γάντια οι περισσότεροι, κάποιες κυρίες με μάσκα, όλοι σε απόσταση ασφαλείας και στα ταμεία οι κοπέλες με ένα μπουκάλι οινόπνευμα καθάριζαν σχεδόν μετά από κάθε πελάτη τις κυλιόμενες ταινίες. Μέσα στον χώρο σιωπή. Ελάχιστες κουβέντες. Βουβοί έμπαιναν οι περισσότεροι, βουβοί έβγαιναν, αφήνοντας στην υποδοχή την καρτέλα εισόδου.

Παρατηρούσα τους υπαλλήλους. Θα κληθούν να σηκώσουν μεγάλο βάρος, δουλεύοντας με διευρυμένο ωράριο κάθε μέρα αλλά και τις Κυριακές. Ανθρωποι της πρώτης γραμμής και αυτοί όπως και πολλοί άλλοι στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Επέστρεψα σπίτι και ακολούθησα πιστά το πρωτόκολλο. Τα παπούτσια έξω από την πόρτα και μετά στη βεράντα, αλλαγή ρούχων, που κι αυτά αερίζονται για αρκετή ώρα. Καλό πλύσιμο στα χέρια και μετά τακτοποίηση στην κουζίνα. Τα λαχανικά και τα φρούτα πλένονται ένα ένα προτού μπουν στο ψυγείο, οι κονσέρβες το ίδιο πριν αποθηκευθούν. Μετά ξανά καλό πλύσιμο στα χέρια και μαγείρεμα. Η δική μου ψυχοθεραπεία περνάει από την κουζίνα, τα μαγειρέματα και τις συνταγές μου, την αναζήτηση στο Ιντερνετ και στα βιβλία. Πάντα αυτό ήταν το καταφύγιό μου. «Εχω μαγειρέψει δύο φορές στη ζωή μου», μου είπε στο τηλέφωνο η Λ. «Τους επόμενους δυο μήνες», απάντησα, «θα έχεις γίνει σεφ». Δεν ξέρω αν τη βοήθησα λίγο, αλλά τουλάχιστον γέλασε δυνατά και στη συνέχεια με ρώτησε αν πρέπει να βάλει τις πατάτες στην κατσαρόλα προτού βράσει το νερό ή μετά.

Καμιά φορά το βράδυ κάνουμε Skype. Είχε μια ιδέα ο Δ. Να στρώσουμε το τραπέζι, να βάλουμε κι ένα ποτήρι κρασί και να φάμε παρέα. Δεν καταφέραμε να συντονιστούμε μέχρι τώρα, αλλά κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό. Αλλωστε, έχουμε δρόμο μπροστά μας. Ας κρατήσουμε την ιδέα για αργότερα. Πρέπει να βρούμε τρόπους να αναπληρώσουμε την αγία καθημερινότητα.

Οσο γίνεται. Θα μιλάμε, θα στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, θα κάνουμε σχέδια. Ναι, κυρίως αυτό σχέδια.

Ηδη σκέφτομαι πως όταν τελειώσει όλο αυτό θα κάνω ένα μεγάλο τραπέζι. Το οργανώνω στο μυαλό μου. Θα ζητήσω να δώσουν παραγγελίες για αγαπημένα φαγητά, ο καθένας θα φέρει κι από ένα κρασί, θα είναι όλα όπως παλιά. Οχι, δεν θα είναι όπως παλιά. Θα είναι καλύτερα, γιατί εμείς θα είμαστε καλύτεροι. Αυτό να μείνει. Εμείς, καλύτεροι.


kathimerini.gr

Αφήστε απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε το όνομά σας εδώ