Η αναγκαία αντιπολίτευση

Θα ακούσουμε πολλά και ευφάνταστα από την αντιπολίτευση το προσεχές διάστημα. Ξεκίνησαν με τον σκωπτικό πρωτοσέλιδο τίτλο «Βόρειος Κορέα», που είχε χθες η «Αυγή» (10.7.2019). Ετσι χλεύασε την απόφαση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να μεταφέρει στο πρωθυπουργικό γραφείο την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, η οποία είναι αρμόδια για την εποπτεία των ΜΜΕ, της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης και του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Η μεταφορά αυτών των αρμοδιοτήτων εντάσσεται σε έναν συνολικότερο σχεδιασμό της κυβερνητικής λειτουργίας, για ένα ισχυρό πρωθυπουργικό γραφείο όπως η γερμανική καγκελαρία. Ο σαρκασμός όμως ήταν επιτυχής. Η αλήθεια είναι πως πολλοί θα μιλούσαν για «Βορειοκορεοποίηση» της Ελλάδας εάν η απόφαση είχε την υπογραφή του κ. Αλέξη Τσίπρα. Οπως όμως συμβαίνει πάντα, η αντιπολίτευση στις πρώτες αποφάσεις μιας νέας κυβέρνησης μοιάζει παράταιρη. Ακούγεται και αστεία. Αυτό είναι πολύ λογικό. Οι πολίτες δεν πρόλαβαν να ξεχάσουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης που καταψήφισαν και όλοι περιμένουν να δουν πώς θα λειτουργήσει το νέο σχήμα πριν το κρίνουν. Κάθε πράγμα στον καιρό του…

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: τι είδους αντιπολίτευση μπορεί να γίνει σε μια νέα κυβέρνηση που τις πρώτες ημέρες ξεδιπλώνει ένα ευρύτερο σχέδιο; Η απάντηση είναι «πολύ προσεκτική», ειδικά από κόμματα που βαρύνονται με πολλά κρίματα κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής τους θητείας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απαγορεύονται οι αντιρρήσεις στα κυβερνητικά πεπραγμένα με το επιχείρημα «εσείς δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε».

Η αντιπολίτευση είναι ζωτικής σημασίας για την καλή λειτουργία του πολιτεύματος. Στην Ελλάδα ήταν πάντα υπερβολική και πολλές φορές ξεπέρασε τα δημοκρατικά εσκαμμένα. Αντιδημοκρατική αντιπολίτευση, για παράδειγμα, έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από το 2015, όταν κάλυπτε πολιτικώς –αν δεν υποκινούσε– χουλιγκανικού τύπου εκδηλώσεις κατά των τότε κυβερνώντων. Βεβαίως, η αντιπολίτευση θα υπερτονίζει τα αρνητικά ή τους κινδύνους κάθε κυβερνητικής απόφασης, αλλά έτσι λειτουργεί το πολίτευμα. Η κυβέρνηση προτάσσει στον λόγο της τα θετικά, η αντιπολίτευση τα αρνητικά και τελικώς προκύπτει το δημοκρατικό ισοζύγιο. Οι σοβαρές αντιπολιτεύσεις συμβάλλουν για να γίνουν καλές οι κυβερνήσεις. Αρκεί να υπάρχει εκατέρωθεν τεκμηρίωση και να τηρούνται οι άρρητοι κανόνες της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Θα ακούσουμε πολλά τους επόμενους μήνες από την αντιπολίτευση. Τα περισσότερα θα είναι αστεία, λόγω της αδημονίας να γίνει αντιπολίτευση για τα μάτια του κόσμου. Ομως, το βασικό είναι να ηρεμήσει ο τόπος από τη λαϊκιστική λαίλαπα των προηγούμενων χρόνων και να συγκρουσθούν επιχειρήματα, απόψεις, κοσμοθεωρίες. Αυτό θέλει η Δημοκρατία και ας ευχηθούμε, επιτέλους, να γίνει.

kathimerini.gr

Αφήστε απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε το όνομά σας εδώ