Ο μαίανδρος και η σβάστικα

Είναι μία από τις πρωτοτυπίες του αντιμνημονιακού μετώπου. Η συνύπαρξη στην ίδια πολιτική χορωδία των νεοναζιστών της Χρυσής Αυγής με όσους στόλιζαν τη Μέρκελ με αγκυλωτούς σταυρούς και ταύτιζαν τα μνημόνια με τη γερμανική κατοχή. Είχαν έναν από τους πρώτους ρόλους, την «πάνω πλατεία», και μπήκαν στη Βουλή. Τη θορυβώδη παρουσία τους χρησιμοποίησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να υποστηρίξει την πολιτική διαπραγμάτευση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. «Αν δεν μας δώσετε ό,τι ζητάμε, η Ελλάδα θα πέσει στα χέρια της Χρυσής Αυγής». Μπορεί οι φυσιογνωμίες τους να μην ήσαν τα καλύτερα παραδείγματα για την ανωτερότητα της ελληνικής φυλής, ήσαν όμως θυμωμένοι. Και τον καιρό εκείνο όποιος ήταν θυμωμένος, ακόμη κι αν ήταν «πόρτα» σε σκυλάδικο, έβρισκε πολιτικό ακροατήριο. Εξάλλου, τα ιδεολογικά τους υλικά ήσαν δημοκρατικά μοιρασμένα στον πληθυσμό. Η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός, η απέχθεια για τη Δύση και τη δημοκρατία είναι εξίσου διαδεδομένα με τις λακκούβες στο πεζοδρόμιο. Το προσόν της Χρυσής Αυγής ήταν ότι τα συγκέντρωνε σε μια συσκευασία και τα εξέφραζε με το κατάλληλο γλωσσικό ιδίωμα, τα ελληνικά του αμόρφωτου που πιθηκίζει την αντίληψη που ο ίδιος έχει για τον μορφωμένο. Η πραγματική τους γλώσσα ήταν οι κραυγές και οι βρισιές.

Η τιμή του τραμπουκισμού είναι υψηλή στη χώρα μας.

Στη διάρκεια της τετραετίας πέρασαν στη σκιά, με μόνη εξαίρεση τα επεισόδια που προκαλούσαν στη Βουλή. Ηταν η δίκη τους; Ηταν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα; Ή μήπως μια άτυπη συναίνεση στο καθεστώς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Πολλοί πίστευαν πως η σιωπή τους εγκυμονούσε. Μετά το μνημόνιο του Τσίπρα θα αναλάμβαναν τις αντιμνημονιακές δυνάμεις και θα κρατούσαν με αυξημένα ποσοστά την τρίτη θέση. Ευτυχώς, δεν κατάφεραν να εκλέξουν ούτε έναν βουλευτή. Η εικόνα τους το βράδυ των εκλογών θα μπορούσε κάλλιστα να είναι διαφημιστικό σποτ γραφείου που ενοικιάζει υπηρεσίες μπράβων. Πόσοι μπορούν να ταυτιστούν με αυτήν την εικόνα; Πολύ λιγότεροι από όσοι φοβόμασταν. Αυτό δεν έχει να κάνει με τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, τα οποία, ακόμη κι αν απορρίψεις τον ναζισμό, παραμένουν ενεργά σε μέρος του πληθυσμού. Εχει να κάνει με τη συμπεριφορά, το ύφος και το ήθος. Εξάλλου, όσο είναι οι χουλιγκάνοι με τις μολότοφ ιδεολόγοι, αλλά τόσο είναι και οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής. Ο τραμπουκισμός που πουλούσαν για πολιτική κούρασε. Αποδείχθηκε εξίσου άχρηστος με το κινέζικο ξυπνητήρι του Ξηρού.

Θα προσπαθήσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Ομως, αν όντως καταφέρουμε να αποκατασταθεί κάποιο αίσθημα ασφάλειας στην καθημερινότητά μας, θα καταντήσουν όπως ξεκίνησαν. Μια γραφική συμμορία. Η ήττα τους εμπνέει αισιοδοξία. Δημιουργεί όμως και υποχρεώσεις.

kathimerini.gr

Αφήστε απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε το όνομά σας εδώ