#Stayhome Γιώργος Χαδούλης: «Aς ανακαλύψουμε ξανά τους αγαπημένους μας»


Ο ζωγράφος Γιώργος Χαδούλης στο ατελιέ του.

Στις 21 Μαρτίου κατέφθασε στο μέιλ μου ένα κατακόκκινο άνθος με ευχές για τον ερχομό της άνοιξης και με αποστολέα τον Γιώργο Χαδούλη. Του τηλεφώνησα για να ανταποδώσω –η καραντίνα επανέφερε και τις ωραίες συνήθειες του παρελθόντος, τώρα που δεν μετράμε τα δευτερόλεπτα από την εργασιακή πίεση– και, βέβαια, τον ρώτησα πώς του φαίνεται ο εγκλεισμός. «Είναι σαν να πατήσαμε όλοι φρένο και μέσα στην επιβεβλημένη πια βραδύτητα να πρέπει να εξετάσουμε όλες τις μικρές και μεγάλες επιλογές μας. Πιστεύω πως, όταν πλέον ξανακυκλοφορήσουμε ελεύθερα έξω, ούτε εμείς θα είμαστε ίδιοι ούτε ο κόσμος που μας περιβάλλει. Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αλλαγές», μου λέει από την άλλη άκρη του τηλεφώνου.



Το 2015 κλείστηκε μέσα και ζωγράφισε το εργαστήρι του.

Ως ζωγράφος ξέρει πολύ καλά να αξιοποιεί τη μοναχικότητα. «Υπάρχουν φάσεις στη ζωή μου που την επιζητώ κιόλας. Θυμάμαι, το καλοκαίρι το 2015, είχα τέτοια αγωνία μήπως η χώρα γυρίσει την πλάτη στην Ευρώπη και αποχωρήσει, που δεν άντεχα να συνδιαλέγομαι με κανέναν. Με είχε πιάσει κατάθλιψη. Κλείστηκα στο ατελιέ μου και άρχισα να το ζωγραφίζω για να ξεφεύγει το μυαλό μου από τη χείριστη πολιτική κατάσταση που τότε ζούσαμε. Παρατηρούσα ξανά τα έπιπλά μου, τους τοίχους, το καβαλέτο. Ξέρετε, όπως λέει και ο Προυστ, δεν υπάρχουν νέα τοπία, υπάρχουν νέοι τρόποι να βλέπουμε. Ετσι, κλείστηκα στο κουκούλι μου, ως μηχανισμό επιβίωσης. Το ίδιο κάνουμε όλοι μαζί και τώρα. Μένουμε σπίτι για να καταφέρουμε να βγούμε αλώβητοι από την απειλή».

Ο ζωγράφος συνεχίζει: «Οταν η αγωνία πάει να μας κατακυριεύσει, πρέπει να βάζουμε τα χέρια μας να δουλεύουν. Να κλαδέψουμε τις γλάστρες μας και να φτιάξουμε ένα ωραίο μπουκέτο με τις πρασινάδες. Να αδειάσουμε και να τακτοποιήσουμε τα ντουλάπια μας, να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να αδειάσει το κεφάλι μας και να επιτρέψουμε στον εγκέφαλό μας να μπει σε άλλο κανάλι. Και είναι καλό να εξασκήσουμε αυτόν τον μηχανισμό τώρα, που είναι αρχή, διότι κανένας μας δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια πότε θα λήξει αυτό που περνάμε».



Να και το νησί που μας περιμένει μετά την καραντίνα.

Οσο για τον ίδιο, έχει βρει τρόπο να περνάει τον χρόνο του δημιουργικά, μιας και βρίσκεται σε κοινή καραντίνα με τον γιο του, Ιάσονα, που επέστρεψε από την Αγγλία, όπου σπουδάζει, πριν από μερικές ημέρες: «Ο Ιάσονας, που σπουδάζει κινηματογράφο, με φωτογραφίζει και εγώ τον ζωγραφίζω. Είχαμε πολύ καιρό να περάσουμε τόσο χρόνο μαζί, να κουβεντιάσουμε. Να, λοιπόν, και κάτι καλό, ανακαλύπτουμε ξανά τα παιδιά μας και τους αγαπημένους μας, τους δίνουμε χώρο και χρόνο. Λίγο είναι αυτό, νομίζετε;»


kathimerini.gr

Αφήστε απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε το όνομά σας εδώ