Πίσω από τη λάμψη των 8,8 εκατομμυρίων δολαρίων και τη δραματική δημιουργία Schiaparelli, η επιλογή της Μάργκο Ρόμπι να φορέσει το πολύτιμο κόσμημα της Ελίζαμπεθ Τέιλορ κρύβει μια ιστορία πάθους, αυτοκρατορικών μυστικών και μια σύγχρονη πολιτιστική διαμάχη που διχάζει το διαδίκτυο.
Όταν η Ρόμπι περπάτησε στο κόκκινο χαλί στις 28 Ιανουαρίου 2026 έγινε κομμάτι ενός μύθου. Η πρωταγωνίστρια στα Ανεμοδαρμένα Ύψη που συστήνονται ξανά σε νέο κοινό επέλεξε το διαμάντι Taj Mahal, το εμβληματικό δώρο που είχε προσφέρει ο Ρίτσαρντ Μπάρτον στην θρυλική αγάπη του για τα 40ά της γενέθλια το 1972.
«Υπάρχει κάτι από την Κάθι και τον Χίθκλιφ στη σχέση του Μπάρτον και της Τέιλορ στο μυαλό μου», δήλωσε η Ρόμπι, εξηγώντας τη σύνδεση ανάμεσα στον θυελλώδη έρωτα των Χολιγουντιανών θρύλων και τους ήρωες της Έμιλι Μπροντέ.
Η ηθοποιός, σε συνεργασία με τον ενδυματολόγο της Άντριου Μουκάμαλ, εξασφάλισε το κόσμημα από το αρχείο της Τέιλορ, τοποθετώντας το ως choker με τη χαρακτηριστική φούντα να πέφτει στην πλάτη της, σε μια ξεκάθαρη αναφορά στο στιλ της θρυλικής σταρ του παλιού Χόλιγουντ.
Η επιλογή αυτού του ανεκτίμητου κειμηλίου δεν ήταν τυχαία. Στο κόκκινο χαλί, η Μάργκο Ρόμπι παραδέχθηκε πως το μενταγιόν κουβαλά μια «βαριά ρομαντική ιστορία» που ταίριαζε απόλυτα στη βραδιά.
Η σκηνοθέτιδα Έμεραλντ Φένελ αποκάλυψε μια άγνωστη λεπτομέρεια. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, η ίδια, η Ρόμπι και ο συμπρωταγωνιστής της Τζέικομπ Ελόρντι (ο οποίος υποδύεται τον Χίθκλιφ), συζητούσαν ατελείωτα για τo θρυλικό έρωτα του παλιού Χόλιγουντ.
Αυτοκρατορική αγάπη
Το διαμάντι σε σχήμα καρδιάς φέρει μια ιστορία αιώνων. Το διαμάντι που χρονολογείται από τις αρχές του 17ου αιώνα ανήκε στον Μογγόλο αυτοκράτορα Σαχ Τζαχανγκίρ, ο οποίος το χάρισε στη σύζυγό του, Νουρ Τζαχάν.
Στην επιφάνειά του είναι χαραγμένη η φράση «Η αγάπη είναι παντοτινή» στα περσικά, μαζί με το όνομα της αυτοκράτειρας.
Αργότερα, το κόσμημα πέρασε στον γιο τους, Σαχ Τζαχάν, τον άνθρωπο που έχτισε το Ταζ Μαχάλ ως φόρο τιμής στη δική του σύζυγο, Μουμτάζ Μαχάλ.
Όπως αποκάλυψε ο Τιμ Μέντελσον, διαχειριστής της περιουσίας της Τέιλορ, «κανένα άλλο κομμάτι στη συλλογή της δεν συνδέεται περισσότερο με την επική και αδιαμφισβήτητη αγάπη που ξεπερνά τον χρόνο και τον θάνατο».
Πολύτιμη αίγλη
Σχεδιαστικά, το κόσμημα είναι ένα αριστούργημα του οίκου Cartier. Το 1971, ο οίκος απέκτησε το διαμάντι και στα χέρια του σχεδιαστή Alfred Durante το διαμάντι ενσωματώθηκε σε ένα κολιέ από χρυσό και ρουμπίνι που θύμιζε τη σιλουέτα ενός κορδονιού.
Έναν χρόνο αργότερα, ο πρόεδρος του Cartier, Μάικλ Τόμας, έδειξε το κολιέ στον Ρίτσαρντ Μπάρτον και την Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Ο Μπάρτον διέκρινε το ενδιαφέρον της ηθοποιού για το κόσμημα, αλλά δεν το αγόρασε αμέσως. Αντίθετα, της το χάρισε ως δώρο για τα 40ά γενέθλιά του κατά τη διάρκεια ενός πάρτι το Σαββατοκύριακο στη Βουδαπέστη.
«Θα ήθελα να της αγοράσω το πραγματικό Ταζ Μαχάλ, αλλά θα κόστιζε πάρα πολλά η μεταφορά του» είχε σχολιάσει αστειευόμενος.
Νομική διαμάχη
Το 2011, μετά τον θάνατο της Τέιλορ, το κόσμημα πωλήθηκε από τον οίκο Christie’s για το ποσό-ρεκόρ των 8,8 εκατομμυρίων. Ωστόσο αργότερα ο αγοραστής αμφισβήτησε τη γνησιότητά του και ζήτησε τα χρήματά του πίσω.
Ακολούθησε μια σκληρή νομική διαμάχη μεταξύ του οίκου δημοπρασιών και του ιδρύματος της Ελίζαμπεθ Τέιλορ, η οποία έληξε με το κόσμημα να παραμένει στην κατοχή του ιδρύματος.
Όταν ο Μουκάμαλ, προσέγγισε τους διαχειριστές της περιουσίας της Τέιλορ, εκείνοι δέχθηκαν με ενθουσιασμό, θεωρώντας πως η Μάργκο Ρόμπι είναι η ιδανική προσωπικότητα για να αναδείξει ξανά αυτόν τον «επικό και θυελλώδη έρωτα».
Αντιδράσεις
Παρά την αισθητική αρτιότητα της εμφάνισης, η επιλογή της Μάργκο Ρόμπι προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, ιδιαίτερα στην Ινδία και τη διασπορά της.
Πολλοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης κατηγόρησαν την ηθοποιό και τον διεθνή Τύπο που αναπαρήγαγε μόνο την ιστορία των Τέιλορ-Μπάρτον για εξωραϊσμό της ιστορίας, επισημαίνοντας ότι το κόσμημα αναφέρεται πρωτίστως ως «το κολιέ της Ελίζαμπεθ Τέιλορ» αντί να αναγνωρίζεται η ινδική του κληρονομιά.
«Το να φοράς ιστορία χωρίς να ξέρεις από πού προέρχεται δεν είναι πολυτέλεια, είναι άγνοια», έγραψε ένας χρήστης, ενώ άλλοι υπενθύμισαν τη σκοτεινή διαδρομή πολλών τέτοιων θησαυρών από την αποικιοκρατούμενη Ινδία προς την Ευρώπη.
Η διαμάχη αναζωπύρωσε τη συζήτηση για το αν ιστορικά κειμήλια τέτοιας σημασίας πρέπει να δανείζονται σε celebrities ή να φυλάσσονται σε μουσεία.
*Από τον Λουκά Καρνή
