Σαράντα χρόνια μετά την εξόντωση μέχρι και του τελευταίου άγριου ρινόκερου στην Ουγκάντα, το μεγαλόπρεπο παχύδερμο επιστρέφει.
Την Τρίτη, δύο λευκοί ρινόνεροι που γεννήθηκαν σε αιχμαλωσία απελευθερώθηκαν στο Εθνικό Πάρκο της Κοιλάδας Κιντέπο, τα πρώτα από τα οκτώ ζώα που προορίζεται να μεταφερθούν στην περιοχή για να αναγεννήσουν τον τοπικό πληθυσμό.
Στο Κιντέπο ζούσε μέχρι το 1983 ο τελευταίος άγριος ρινόκερος στην Ουγκάντα, ο οποίος σκοτώθηκε από λαθροθήρες για το κρέας και τα κέρατά του, συστατικά διαφόρων παραδοσιακών «θεραπειών». Η πολιτική αστάθεια εκείνης της εποχής άφησε το πεδίο ελεύθερο για την παράνομη σφαγή.
Η απελευθέρωση των δύο πρώτων ζώων «σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής για τους ρινόκερους στο Εθνικό Πάρκα Κοιλάδας Κιντέπο» δήλωσε σύμφωνα με το Reuters ο Τζέιμς Μουσινγκούζι, εκτελεστικός διευθυντής της Αρχής Άγριας Ζωής στην Ουγκάντα, η οποία επιβλέπει την προσπάθεια επανεισαγωγής του είδους.
Δεκάδες άνδρες συνεργάστηκαν για την απελευθέρωση των δύο ρινόκερων στο Κιντέπο (Reuters)
Οι δύο ρινόκεροι μεταφέρθηκαν στη σαβάνα του Κιντέπο, το οποίο βρίσκεται στην απομονωμένη βορειοανατολική Ουγκάντα, από ιδιωτικό ράντσο στην Νακασονγκόλα, περίπου 100 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Καμπάλα.
Το ράντσο εκτρέφει ρινόκερους από το 2005, όταν εισήγαγε τέσσερα ζώα από την Κένυα.
Η λαθροθηρία παραμένει σημαντικό πρόβλημα στην Ουγκάντα, παρά τις διώξεις που ασκούνται κατά υπόπτων που μεταφέρουν κέρατα ρινόκερου, ελεφαντόδοντο, παγκολίνους και άλλα απειλούμενα είδη.
Οι ρινόκεροι μεταφέρθηκαν με καλυμμένα τα μάτια για να περιοριστεί το στρες (Reuters)
Ο νότιος λευκός ρινόκερος (Ceratotherium simum simum) είναι το πλέον πολυπληθές υποείδος ρινόκερου, με τον συνολικό πληθυσμό του στην Αφρική να αριθμεί γύρω στα 20.000 άτομα. Κατατάσσεται σήμερα στα «σχεδόν ευάλωτα» είδη της Κόκκινης Λίστας που εκδίδει η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης.
Οι ρινόκεροι χωρίζονται σε πέντε είδη και δέκα υποείδη.
Ο βόρειος λευκός ρινόκερος (Ceratotherium simum cottoni) κρέμεται από το χείλος της εξαφάνισης, καθώς τα τελευταία δύο άτομα είναι θηλυκά. Η μόνη ελπίδα για το υποείδος είναι πλέον η τεχνητή γονιμοποίηση με αποθηκευμένο σπέρμα νεκρών αρσενικών.
Ένα άλλο υποείδος, ο δυτικός μαύρος ρινόκερος (Diceros bicornis longipes) κηρύχθηκε εξαφανισμένος το 2011.
Πέρα από τους μαύρους και λευκούς ρινόκερους της Αφρικής (μια μάλλον ατυχής ονομασία αφού και τα δύο είδη έχουν γκρίζο χρώμα), στην Ασία επιζούν ο ρινόκερος της Ινδίας (Rhinoceros unicornis), ο ρινόκερος της Σουμάτρας (Dicerorhinus sumatrensis) και ο ρινόκερος της Ιάβας (Rhinoceros sondaicus).
