Τον Αύγουστο του 1997, η πριγκίπισσα Νταϊάνα βρισκόταν στο κατώφλι μιας νέας ζωής. Απαλλαγμένη από τους κανόνες της βρετανικής μοναρχίας, το στυλ της είχε εξελιχθεί πέρα από το παραδοσιακό βασιλικό πρωτόκολλο και είχε φτάσει στο επίπεδο της λαμπερής γοητείας των διασημοτήτων πρώτης γραμμής.
Σύμμαχός της στη δημιουργικότητα ήταν ο Βρετανός σχεδιαστής Ζακ Αζαγκούρι, του οποίου τα κομψά, λαμπερά βραδινά φορέματα της έδωσαν την αυτοπεποίθηση να αγκαλιάσει ένα νέο κεφάλαιο.
Οι τελευταίες ημέρες
Μιλώντας αποκλειστικά στο podcast του HELLO! στο Taj 51 Buckingham Gate Suites and Residences, στο Λονδίνο τον περασμένο μήνα, ο Ζακ μοιράστηκε μια συγκινητική ιστορία για το τελευταίο κεφάλαιο της συνεργασίας τους, αποκαλύπτοντας την ύπαρξη ενός ημιτελούς φορέματος που έγινε μια απροσδόκητη υπενθύμιση των τελευταίων της ημερών.
Τις εβδομάδες πριν από το μοιραίο ταξίδι της στο Παρίσι, η Νταϊάνα είχε επισκεφθεί το ατελιέ του Ζακ για μια πρόβα φορέματος.
Το λαμπερό φόρεμα προοριζόταν για μια μεγάλη πρεμιέρα της Disney με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων και, με το πολύ ψηλό σκίσιμο και την πολυτελή ουρά του, σηματοδοτούσε μια ριζική αλλαγή σε σχέση με οτιδήποτε είχε φορέσει μέχρι τότε.
«Πραγματικά Χόλιγουντ»
«Ήταν πραγματικά Χόλιγουντ» θυμήθηκε ο Ζακ. «Και θα είχε αφήσει όλα τα άλλα φορέματα στο περιθώριο, καταλαβαίνετε; Ήταν ένα μαύρο φόρεμα με πολύ βαθύ σκίσιμο, με μαύρες χάντρες και μεγάλη ουρά. Ήταν απόλυτα στο στυλ του κόκκινου χαλιού του Χόλιγουντ».
Κατά τη διάρκεια εκείνης της τελευταίας πρόβας, ο Ζακ μπορούσε να δει πόσο ευτυχισμένη ήταν η Νταϊάνα.
«Εκείνη η περίοδος ήταν η πιο ευτυχισμένη που την έχω δει ποτέ και μπορούσες πραγματικά να διακρίνεις τη διαφορά» θυμάται ο Ζακ. «Και εκείνη η τελευταία πρόβα το έκανε πραγματικά ξεκάθαρο».
«Δεν πρόλαβε»
Το φόρεμα ήταν καρφωμένο με καρφίτσες, περιμένοντας την επιστροφή της από τη Γαλλία για τις τελικές χειροποίητες ραφές.
«Οι τιράντες θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έκανα στο φόρεμα. Γι’ αυτό περιμέναμε να επιστρέψει η πριγκίπισσα. Έτσι, ήταν απλώς καρφωμένες με καρφίτσες» είπε. «Και, δυστυχώς, δεν πρόλαβε ποτέ να το φορέσει».
Το φόρεμα δε φορέθηκε ποτέ. Αντ’ αυτού, έγινε ένα ημιτελές μνημείο μιας ζωής που έληξε πρόωρα.
«Μέρος της ιστορίας»
Χρόνια αργότερα, όταν η Αμερικανίδα συλλέκτρια Ρενέ Πλαντ απέκτησε το αρχειακό υλικό του εργαστηρίου του Ζακ για να διαφυλάξει την κληρονομιά της Νταϊάνα σε ένα ειδικό μουσείο στο Λος Άντζελες, ο σχεδιαστής προσφέρθηκε να ολοκληρώσει το φόρεμα.
«Όταν το αγόρασε, της είπα: “Θέλεις να το ολοκληρώσω;”», αποκάλυψε ο Ζακ. «Εκείνη απάντησε: “Όχι, όχι, όχι, άφησέ το με τις καρφίτσες, γιατί αυτό είναι μέρος της ιστορίας”».
Σήμερα, το φόρεμα παραμένει ακριβώς όπως το άφησε η Νταϊάνα, συγκρατημένο από τις ίδιες καρφίτσες που άγγιζαν το δέρμα της λίγες μόνο ημέρες πριν από το θάνατό της.
Το φόρεμα γενεθλίων της Νταϊάνας
Σε μια πραγματική συνεργασία, νωρίτερα εκείνο το καλοκαίρι, για τα 36α γενέθλιά της, ο Ζακ είχε κάνει έκπληξη στη Νταϊάνα δημιουργώντας μια ειδικά σχεδιασμένη, μαύρη, μακριά έκδοση ενός κοντού, γαλάζιου φορέματος από δαντέλα Σαντίλι, με το οποίο είχε εντελώς ερωτευτεί. Το φόρεμα ήταν πολυτελές, στολισμένο με χιλιάδες σχολαστικά κεντημένες χάντρες και πούλιες.
Η Νταϊάνα ήταν τόσο ενθουσιασμένη με το δώρο των γενεθλίων της, που άλλαξε το ντύσιμό της για ένα υψηλού προφίλ φιλανθρωπικό γκαλά στην Tate Gallery εκείνο το βράδυ, αφήνοντας στην άκρη το ντύσιμο που είχε προγραμματίσει για να φορέσει αντ’ αυτού τη δημιουργία-έκπληξη του Ζακ.
«Τελικά το φόρεσε στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια της Tate, ενώ εκείνο το βράδυ έπρεπε να φορέσει ένα άλλο φόρεμα» σημείωσε ο Ζακ. «Νομίζω ότι το φόρεσε ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς εμένα, και μου έστειλε ένα υπέροχο γράμμα στο οποίο έγραφε πόσο ενθουσιασμένη ήταν όταν άνοιξε το δέμα και είδε το φόρεμα. Και μου έγραφε πάντα, μου έστελνε πάντα κάρτες και διάφορα πράγματα».
Αυτό το δαντελένιο φόρεμα θα γινόταν το τελευταίο που το κοινό θα έβλεπε τη Νταϊάνα να φοράει σε επίσημη εκδήλωση. Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, ο Ζακ θυμάται ακόμα το σοκ που ένιωσε όταν έμαθε για το ατύχημα στο Παρίσι στις 31 Αυγούστου 1997.
Ένας πρόωρος θάνατος
«Επέστρεφα από το κλαμπ στις πέντε το πρωί», διηγήθηκε. «Έφτασα στο σπίτι και το τηλέφωνο χτυπούσε, χτυπούσε, χτυπούσε. Έτσι το σήκωσα και ήταν μια φίλη μου. Μου είπε: “Το έμαθες;” και εγώ απάντησα: “Τι;” Μου είπε: “Η Νταϊάνα πέθανε.” Και κυριολεκτικά έπρεπε να το επαναλάβει τέσσερις ή πέντε φορές για να το συνειδητοποιήσω.
»Δε μπορούσα να της μιλήσω, κυριολεκτικά απλώς έκλεισα το τηλέφωνο. Και άρχισα να καθαρίζω το σπίτι, κάτι που ήταν εντελώς αλλόκοτο γιατί ποτέ δεν καθάριζα. Ήμουν πραγματικά, πραγματικά σοκαρισμένος».
«Ένα φαινόμενο»
Παρευρισκόμενος στην κηδεία της στο Αβαείο του Γουέστμινστερ, ο Ζακ απέτισε φόρο τιμής σε μια γυναίκα της οποίας η επιρροή ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της μοναρχίας.
«Πιστεύω ότι ήταν πραγματικά ένα φαινόμενο που δεν θα ξαναδούμε για πολύ καιρό», είπε. «Αν ποτέ ξαναδούμε».
Σήμερα, ενώ τα φορέματά της πωλούνται για εκατομμύρια σε παγκόσμιες δημοπρασίες, το ημιτελές φόρεμα του Χόλιγουντ του Ζακ στο Λος Άντζελες παραμένει ίσως η πιο συγκινητική υπενθύμιση του μέλλοντος που η Νταϊάνα δεν πρόλαβε να ζήσει.
*Με στοιχεία από hellomagazine.com
*Από την Έφη Αλεβίζου
