Σε μια βαθιά εξομολογητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Ελληνοαμερικανίδα παρουσιάστρια Μαρία Μενούνος ξεδίπλωσε το δικό της ταξίδι ίασης μετά από διαδοχικές, σοβαρές περιπέτειες υγείας.
Με αφορμή ένα φωτογραφικό άλμπουμ που την ταξίδεψε πίσω στην παιδική της ηλικία, η Μενούνος κατέθεσε μια συγκλονιστική μαρτυρία για το πώς ο «θόρυβος» της παραδοσιακής επιτυχίας και οι κοινωνικές προσδοκίες μάς απομακρύνουν από τον πραγματικό μας εαυτό.
Η Μενούνος μοιράστηκε με το κοινό της μια σειρά από προσωπικές αναμνηστικές της φωτογραφίες ταξιδεύοντας τους followers της στο παρελθόν για να παραδώσει ένα γενναιόδωρο μάθημα ζωής για το τι σημαίνει να θεραπεύεσαι μετά από δοκιμασίες ζωής.
Η διακεκριμένη Ελληνοαμερικανίδα δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, ηθοποιός και επιχειρηματίας, με μακρά και επιτυχημένη θητεία σε μερικά από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ (όπως τα Extra, E! News και Entertainment Tonight), έχει δώσει σκληρές μάχες με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Τα τελευταία χρόνια η Μενούνος έχει εξελιχθεί σε μια ισχυρή φωνή στον χώρο της ευεξίας, της αυτοβελτίωσης και της πνευματικής ενδυνάμωσης με την ανάρτηση να καλεί το κοινό της σε μια πρωτοβουλία για να επιστρέψει στον πραγματικό του εαυτό τον επόμενο Οκτώβρη στο Canyon Ranch, ένα βραβευμένο θέρετρο ευεξίας.
Ακολουθεί το κείμενο της ανάρτησής της
–
Τι κι αν η θεραπεία δεν είναι το να γίνεις κάποιος καινούργιος; Επιτρέψτε μου να εξηγήσω…
Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου κυνηγούσα πάντα την επόμενη εκδοχή του εαυτού μου. Τον επόμενο στόχο, την επόμενη δουλειά, το επόμενο ορόσημο. Πίστευα ότι κάπως έτσι υποτίθεται πως έπρεπε να μοιάζει η ενηλικίωση.
Τότε η ζωή με σταμάτησε. Ένας όγκος στον εγκέφαλο, καρκίνος στο πάγκρεας, διαβήτης, υπογονιμότητα και τόσα πολλά περισσότερα. Ξαφνικά, δεν ήμουν πλέον επικεντρωμένη στο ποια ήθελα να γίνω. Προσπαθούσα απλώς να θεραπευτώ.
Και κάπου σε αυτό το ταξίδι θεραπείας… Σταμάτησα να κοιτάζω μπροστά για τις απαντήσεις. Άρχισα να κοιτάζω πίσω.
Πριν από τα κόκκινα χαλιά. Πριν από την τηλεόραση. Πριν οι άνθρωποι μάθουν το όνομά μου. Όταν τα όνειρά μου ένιωθα να είναι απλά… και το ίδιο κι εγώ.
Μετά κοίταξα ακόμα πιο πίσω. Πίσω στο μικρό κορίτσι που πίστευε ότι μπορούσε να κάνει τα πάντα. Που αγαπούσε να ζωγραφίζει, να τραγουδάει, να χορεύει. Πώς ξέχασα ότι αγαπούσα όλα αυτά τα πράγματα;
Κοιτάζοντας αυτές τις φωτογραφίες… Συνειδητοποίησα κάτι. Δεν εξαφανίστηκα ποτέ. Η ζωή απλώς έγινε πραγματικά ΘΟΡΥΒΩΔΗΣ.
Ίσως αυτό είναι που συμβαίνει σε όλους μας. Περνάμε χρόνια προσπαθώντας να γίνουμε περισσότερα… ενώ αργά παρασυρόμαστε μακριά από τον άνθρωπο που ήμασταν πάντα.
Η θεραπεία δεν είναι το να γίνεις κάποιος καινούργιος. Έχει να κάνει με το να θυμηθείς την εκδοχή του εαυτού σου που ήταν εκεί πριν ο κόσμος σου πει ποιος έπρεπε να είσαι. Επειδή είναι ακόμα μέσα σου.
–
Στη λεζάντα της ανάρτησης η Μενούνος εξηγεί περισσότερα. Γράφει:
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, κυνηγούσα την παραδοσιακή επιτυχία. Αυτό είναι που μας διδάσκουν. Πάρε καλούς βαθμούς, πήγαινε σε ένα σπουδαίο σχολείο, πιάσε μια μεγάλη δουλειά, βγάλε πολλά χρήματα. Πάντα κυνηγάμε αυτό το επόμενο ορόσημο. Αυτή την επόμενη εκδοχή του εαυτού μας.
Αλλά μετά από όλα όσα έχω περάσει, συνειδητοποίησα ότι η ζωή έχει έναν περίεργο τρόπο να μας μπερδεύει, απομακρύνοντάς μας από αυτό που πραγματικά είμαστε και σπρώχνοντάς μας σε αυτό που όλοι λένε ότι θα έπρεπε να είμαστε. Χαμηλώνουμε το φως μας, αγνοούμε τη διαίσθησή μας και κάνουμε αυτό που μας λένε. Στη διαδικασία, χάνουμε τη σύνδεση με το ποιοι πραγματικά είμαστε και καταλήγουμε να νιώθουμε εξαντλημένοι, κουρασμένοι και άδειοι.
Η επιτυχία δεν θα έπρεπε να σημαίνει να εγκαταλείπουμε εμάς: τον αληθινό αυθεντικό μας εαυτό. Ειρωνικά, όσο περισσότερο από τον αληθινό αυθεντικό εαυτό μας φέρνουμε στο τραπέζι, τόσο πιο επιτυχημένοι θα είμαστε. Για μένα, είχε να κάνει με το να βρω τον δρόμο μου πίσω στην εκδοχή μου που υπήρχε πριν από την πίεση, τις προσδοκίες, τον φόβο και όλα τα πράγματα που η ζωή φέρνει στην πορεία.
Και αυτό είναι που με ενέπνευσε να δημιουργήσω έναν οδηγό επιστροφής σε μένα.
Ένα πραγματικό προσχέδιο, ως μια ζωντανή υπενθύμιση για όποτε η ζωή μοιάζει να μας συντρίβει ή αρχίζω να παρασύρομαι εκτός πορείας.
Είναι ένας οδηγός που χρησιμοποιώ για να θυμάμαι ποια πραγματικά είμαι, να επανασυνδέομαι με το σώμα μου, να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου και να επιστρέφω σε ό,τι πραγματικά έχει σημασία.
Με βοηθά να θυμάμαι τι μου φέρνει χαρά, τι νιώθω να είναι ευθυγραμμισμένο, και ποια είμαι κάτω από όλο τον θόρυβο. Είναι κάτι που επανεπισκέπτομαι οποτεδήποτε χρειάζεται να γειώσω τον εαυτό μου, να επαναευθυγραμμιστώ και να βρω τον δρόμο μου πίσω σε μένα.
Ξέρω πόσο εύκολο είναι να χάσεις τον εαυτό σου μέσα στις ευθύνες, τις προσδοκίες και τον συνεχή θόρυβο της καθημερινής ζωής. Δεν έχουμε χρόνο να μας προσέξουμε ή ακόμα και να θυμηθούμε όλα όσα έχουμε κατακτήσει μέσα μας -και έτσι οι κύκλοι συνεχίζονται.
Η πίεση από την οικογένεια, τους φίλους, ακόμα και την κοινωνία. Μερικές φορές αυτό που χρειάζεσαι περισσότερο δεν είναι ένα ακόμα πράγμα για να κατορθώσεις. Είναι ο χρόνος και ο χώρος για να επιστρέψεις στον εαυτό σου!!!
Ο οδηγός επιστροφής σε μένα άλλαξε τη ζωή μου και τώρα θέλω να τον μοιραστώ με άλλους που έχουν την ίδια ανάγκη.
Η Μενούνος κλείνει την ανάρτηση με ένα emoji καρδιάς.
*Από τον Λουκά Καρνή
