Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν από μια παλαιότερη δήλωση της Δόμνας Μιχαηλίδου για την οικογένεια (μεταξύ των οποίων και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, πήρε θέση και ξεκαθάρισε ότι στη δική του πολιτική ατζέντα, πρώτο θέμα θα είναι η στήριξη της οικογένειας. Της «παραδοσιακής οικογένειας», όπως είπε…
Αρχικά, μιλώντας το πρωί της Παρασκευής (31.07.2026) στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών, ο Παύλος Μαρινάκης ρωτήθηκε για το θέμα της οικογένειας και αφού αρχικά τόνισε ότι του κάνει εντύπωση γιατί κάποιοι ασχολήθηκαν με δηλώσεις που έκανε η Δόμνα Μιχαηλίδου τον περασμένο Μάιο, στη συνέχεια τόνισε την ανάγκη στήριξης της «παραδοσιακής» οικογένειας.
«Έχει κι αυτό μια αξία γιατί κάποιοι ασχολήθηκαν με μία δήλωση του Μαΐου. Μπορεί να μην είναι και με δόλο αυτή η επαναφορά», τόνισε ο Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος στις επερχόμενες εκλογές θα είναι υποψήφιος στο Βόρειο τομέα. Σε αυτό το πλαίσιο, είπε, «πρώτο θέμα στην ατζέντα τη δική μου, την πολιτική ατζέντα θα είναι η στήριξη της οικογένειας. Ο λόγος είναι διπλός. Ο πρώτος είναι γιατί ειδικά από τότε που μου τα έφερε έτσι η ζωή, ο Θεός, εγώ και η σύζυγος μου και είμαστε γονείς, κατάλαβα και εγώ ότι είναι η ζωή μέχρι εκείνη τη μέρα και η ζωή από εκείνη τη μέρα και μετά και είναι η μεγαλύτερη ευθύνη, ό, τι πιο ωραίο αλλά και ό,τι πιο δύσκολο στη ζωή.
Η στήριξη κάθε οικογένειας, είτε είναι μία οικογένεια η οποία προσπαθεί να κάνει ένα παιδί γιατί είναι και άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν ένα παιδί και μία οικογένεια που θέλει αλλά δεν μπορεί, αλλά πρέπει να της δώσουμε τα κίνητρα να το κάνει. Μια οικογένεια που έχει ένα, δύο, πολύ παραπάνω, τρία ή είναι πολύτεκνη, υπερπολύτεκνη. Οι οικογένειες αυτές πρέπει να είναι η απόλυτη προτεραιότητα όλων μας και ιδίως της κυβέρνησης αυτής.
Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί, μην κοροϊδευόμαστε και αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα που θα έπρεπε να αφορά μόνο ένα κόμμα ή μια κυβέρνηση. Η Ελλάδα, αν συνεχίσουμε έτσι, εντός ή εκτός εισαγωγικών, θα αρχίσει να «χάνεται». Κάθε χρόνο χάνουμε μία μικρή πόλη και όσο περνούν τα χρόνια θα χάνουμε μία μεγάλη πόλη. Άρα το ζήτημα λοιπόν, το δημογραφικό, έχει σημασία, δεν είναι μόνο οικονομικής διάστασης ζήτημα, είναι και κοινωνικής και πολλών άλλων διαστάσεων. Έχει να κάνει με τα νέα πρότυπα που δημιουργούνται από τα social media. Έχει να κάνει με την απαξίωση της μαμάς, του μπαμπά, του παππού, της γιαγιάς».
Ο Παύλος Μαρινάκης έκρινε ότι «πήγαμε από το ένα άκρο της καταπίεσης ενός ανθρώπου στο άλλο άκρο της απαξίωσης της οικογένειας. Για εμένα θα πρέπει να είναι και είναι η πρώτη προτεραιότητα (…) Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε όσοι έχουμε δημόσιο αξίωμα και ειδικά όσοι είμαστε στην κυβέρνηση, ότι κάθε μήνυμα που εκπέμπουμε πρέπει να είναι σε αυτήν την κατεύθυνση. Τη στήριξη της οικογένειας, τη στήριξη των ανθρώπων που θέλουν να κάνουν οικογένεια. Να μην κρύβουμε τα λόγια μας. Δεν είναι εύκολο. Υπάρχουν πολλοί, ειδικά συνομήλικοί μου, τη γενιά των 30αρηδων, των 40άρηδων που δεν θέλουν να ακούσουν για παιδιά. Όχι γιατί δεν αγαπάνε τα παιδιά, ή δεν μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το δικαιολογούμε, με την έννοια ότι το καταλαβαίνω. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν δυσκολίες οικονομικές. Εμείς πρέπει κάθε μας δημόσια τοποθέτηση να οδηγεί στην κατεύθυνση στήριξης της οικογένειας.
Η «παραδοσιακή» οικογένεια
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε λέγοντας ότι «δεν μειώνω την αξία το κράτος να κοιτάει και να ασχολείται με κάθε πολίτη ξεχωριστά, είτε έχει παιδιά, είτε δεν έχει παιδιά. Το θέμα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε χρόνο για να αναλωθούμε σε ζητήματα τα οποία είναι πολύ μικρότερης σημασίας από ό, τι είναι η στήριξη της οικογένειας. Είμαι πάρα πολύ σαφής. Το λέω γιατί το ξαναλέω, ακόμα και όλα τα άλλα προβλήματα να καταφέρουμε να λύσουμε όποιο κόμμα και να κυβερνάει, εάν δεν προσπαθήσουμε -είναι πάρα πολύ δύσκολο και δεν θεωρώ ότι λύνεται από τη μια μέρα στην άλλη- να μειώσουμε τις συνέπειες της δημογραφικής κρίσης, όλες οι υπόλοιπες συζσυζητήσεις θα είναι μάταιες και για τη συμπερίληψη και όλα αυτά τα οποία ακούω, δεν καταλαβαίνω το ενδιαφέρον κάποιων ανθρώπων. Δεν το μειώνω. Όλα αυτά είναι πολύ μικρά σε σχέση -το ξαναλέω, δεν απαξιώνω- είναι πολύ μικρά σε σχέση με την ανάγκη στήριξης της οικογένειας. Ναι, της παραδοσιακής οικογένειας. Εγώ δεν κρύβω τα λόγια μου. Εμένα μου έχουν λείψει οι γιαγιάδες και οι παππούδες που μας μεγάλωσαν.
Εμένα μου έχουν λείψει οι κοινωνίες που μπορεί να μεγάλωναν όλες μαζί τα παιδιά της γειτονιάς, οι εποχές που τα παιδιά μεγάλωναν με ασφάλεια σε μία γειτονιά. Δεν λέω να γυρίσουμε χρόνια πίσω. Λέω όμως αυτά του παρελθόντος, τα οποία μας μεγάλωσαν και εμάς, να τα πάρουμε ως παράδειγμα και στα σπίτια μας και στα σχολεία και να αλλάξουμε εντελώς τον τρόπο που σκεφτόμαστε συνολικά στο πολιτικό σύστημα. Δεν θεωρώ ότι αυτές οι απόψεις είναι συντηρητικές, αλλά ότι θα έπρρεπε να διαπερνούν οριζόντια το πολιτικό σύστημα».
