Η εσωκομματική κρίση στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ανοιχτής πολιτικής σύγκρουσης, καθώς η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο, συντονισμένο μέτωπο αμφισβήτησης. Είκοσι δύο πρώην στελέχη του κόμματος, μεταξύ των οποίων ο Θανάσης Αυγερινός και η Κατερίνα Μουτσάτσου, δημοσιοποίησαν κοινή ανακοίνωση με την οποία απορρίπτουν τις αιτιάσεις της ηγεσίας και υποστηρίζουν ότι η αποχώρησή τους από το κόμμα ήταν «στάση αρχής» και όχι αποτέλεσμα προσωπικών επιδιώξεων.

Η νέα παρέμβαση κλιμακώνει περαιτέρω την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», με τη Μαρία Καρυστιανού να δέχεται πλέον συλλογική αμφισβήτηση από πρώην στενούς συνεργάτες της. Στο κείμενο που συνυπογράφουν ο Θανάσης Αυγερινός, η Κατερίνα Μουτσάτσου και ακόμη 20 πρώην στελέχη, γίνεται λόγος για συγκεντρωτική άσκηση της εξουσίας, απουσία δημοκρατικών διαδικασιών και λειτουργία που, όπως υποστηρίζουν, απομακρύνθηκε από τις ιδρυτικές αρχές του κόμματος.

«Δεν αποχωρήσαμε για καρέκλες»

Οι υπογράφοντες απορρίπτουν ευθέως τους ισχυρισμούς ότι εγκατέλειψαν το κόμμα λόγω προσωπικών φιλοδοξιών ή επειδή δεν τους ανατέθηκαν ρόλοι. «Δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες. Δεν αποχωρήσαμε επειδή δεν μας δόθηκαν αξιώματα. Δεν αποχωρήσαμε επειδή “δεν αντέξαμε”», αναφέρουν χαρακτηριστικά, επιμένοντας ότι η αποχώρησή τους ήταν συνειδητή πολιτική επιλογή απέναντι σε πρακτικές που θεωρούν ασύμβατες με τις αρχές του κινήματος.

Στην ανακοίνωσή τους υποστηρίζουν ότι αρχικός στόχος ήταν η δημιουργία ενός αυθεντικού κινήματος πολιτών, στο οποίο οι αποφάσεις θα λαμβάνονταν «από τη βάση προς την κορυφή», με ουσιαστική συμμετοχή των μελών και διαφανείς διαδικασίες.

«Συγκέντρωση εξουσιών σε περιορισμένο κύκλο»

Οι επικριτές της ηγεσίας περιγράφουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα για τη λειτουργία του κόμματος. Όπως υποστηρίζουν, στην πορεία διαπιστώθηκε «συγκέντρωση αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων», ενώ κάνουν λόγο για υποκατάσταση των συλλογικών διαδικασιών από ένα συγκεντρωτικό μοντέλο λήψης αποφάσεων, με «λογικές αυλών, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών».

Παράλληλα, απορρίπτουν τη λογική σύμφωνα με την οποία κάθε διαφωνία ταυτίζεται με υπονόμευση του εγχειρήματος. «Η κριτική δεν είναι προδοσία. Η διαφωνία δεν είναι υπονόμευση. Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα», τονίζουν, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη φράση που αποτέλεσε και τον κεντρικό άξονα της παρέμβασής τους.

«Η Δημοκρατία αρχίζει από τον τρόπο που στελεχώνεται ένας φορέας»

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν και στο ζήτημα της εσωτερικής λειτουργίας του κόμματος, υποστηρίζοντας ότι οι διαδικασίες επιλογής στελεχών και λήψης αποφάσεων δεν στηρίχθηκαν σε σαφή και θεσμοθετημένα κριτήρια.

«Η Δημοκρατία δεν αρχίζει όταν ολοκληρωθεί η στελέχωση. Αρχίζει από τον τρόπο με τον οποίο στελεχώνεται ένας δημοκρατικός φορέας», σημειώνουν, υπογραμμίζοντας ότι ένα πολιτικό εγχείρημα που ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών οφείλει να λειτουργεί με διαφάνεια και γνωστούς κανόνες.

Τα ερωτήματα προς την ηγεσία

Στο τελευταίο μέρος της ανακοίνωσης, τα πρώην στελέχη απευθύνουν σειρά ερωτημάτων προς την ηγεσία του κόμματος: «Ποιος αποφασίζει; Με ποια διαδικασία; Ποιος ελέγχει ποιον; Πώς συμμετέχει πραγματικά η βάση; Πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια; Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής προσώπων;», ζητώντας απαντήσεις για τον τρόπο λειτουργίας της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Η νέα συλλογική παρέμβαση έρχεται μία ημέρα μετά τις δημόσιες αντεγκλήσεις ανάμεσα στην ηγεσία του κόμματος και τον Θανάση Αυγερινό, αλλά και τις διαδοχικές αποχωρήσεις στελεχών, επιβεβαιώνοντας ότι η κρίση στο εσωτερικό της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» όχι μόνο δεν εκτονώνεται, αλλά αποκτά ολοένα και πιο μετωπικά χαρακτηριστικά.

Τα 22 πρώην στελέχη που υπογράφουν την ανακοίνωση

Την κοινή ανακοίνωση υπογράφουν συνολικά 22 πρώην στελέχη της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία»: ο Βασίλης Κοκοτσάκης, ο Θανάσης Αυγερινός, ο Νίκος Ζαρκαδούλας, η Αγγελική Λενακάκη, ο Αθανάσιος Τζουγανάτος, ο Τάκης Κοτσιόργιος, ο Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης, ο Ηλίας Μιχαλάς, η Κατερίνα Σωτηράκου, ο Κωνσταντίνος Βαμβακάς, ο Μανόλης Σοφούλης, ο Σταύρος Σταυρουλάκης, ο Γιάννης Φρονιμάκης, η Κατερίνα Μουτσάτσου, ο Ιάσων Μπαγκέρης, ο Ιωάννης Λαινάς, η Παναγιώτα Κάπου, ο Γιαννής Γρηγορίου, η Ηρώ Βουρδούμπα, ο Παναγιώτης Παντελάκης, ο Δημήτρης Κλωθάκης και η Μαρία Παιζάκη.

Το χρονικό της ρήξης

Η κοινή ανακοίνωση των 22 πρώην στελεχών έρχεται μετά την ανακοίνωση του Πολιτικού Συμβουλίου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», το οποίο είχε καταγγείλει «δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας», κάνοντας λόγο για απόπειρα εσωτερικής άλωσης του κόμματος. Στις καταγγελίες αυτές ο Θανάσης Αυγερινός απάντησε με σαρκαστική ανάρτηση, γράφοντας ότι «το πραγματικό σχέδιο ήταν η απαγωγή και όχι απλώς η υφαρπαγή της ηγεσίας».

Είχαν προηγηθεί οι αποχωρήσεις της Κατερίνας Μουτσάτσου, της Μαρίας Ιωαννίδου και του Τάκη Κοτσόργιου από διαφορετικούς τομείς του κινήματος. Η Κατερίνα Μουτσάτσου και η Μαρία Ιωαννίδου κινήθηκαν σε χαμηλότερους τόνους, ενώ ο Τάκης Κοτσόργιος εξαπέλυσε μετωπική επίθεση κατά της ηγεσίας, δηλώνοντας ότι δεν αποχωρεί «από το κόμμα, αλλά από μία αυταπάτη» και καταγγέλλοντας ανυπαρξία συλλογικών διαδικασιών και ένα «προσωποπαγές» μοντέλο λειτουργίας.



Πηγή