Εκεί που το παιδί σου πήγαινε στο κρεβάτι του χωρίς ιδιαίτερες διαμαρτυρίες, ξαφνικά ζητά να μείνεις δίπλα του, σε φωνάζει κάθε δέκα λεπτά ή εμφανίζεται στο δωμάτιό σου αγκαλιά με το μαξιλάρι του. Πριν θεωρήσεις ότι χάλασε μια συνήθεια που με κόπο είχες χτίσει, θυμήσου ότι ο παιδικός ύπνος δεν ακολουθεί πάντα ευθεία πορεία. Η άρνηση να κοιμηθεί μόνο του μπορεί να συνδέεται με ένα αναπτυξιακό άλμα, έναν καινούριο φόβο ή μια αλλαγή που την ημέρα έμοιαζε ασήμαντη. Το παιδί δεν προσπαθεί να σε χειριστεί ούτε αποφάσισε να κάνει τη νύχτα πιο συναρπαστική. Συνήθως, με τον τρόπο του, σου λέει ότι κάτι μέσα του χρειάζεται περισσότερη ασφάλεια.
Οι φόβοι αλλάζουν όσο μεγαλώνει
Ένα παιδί μπορεί να κοιμάται μόνο του για μήνες και ξαφνικά να φοβάται το σκοτάδι, τους ήχους ή τις εικόνες που γεννά η φαντασία του. Αυτό συμβαίνει επειδή, όσο αναπτύσσεται η σκέψη του, αποκτά μεγαλύτερη ικανότητα να φαντάζεται όσα δεν βλέπει, χωρίς ακόμη να μπορεί πάντα να ξεχωρίσει το πιθανό από το φανταστικό. Ένα παραμύθι, μια σκηνή στην τηλεόραση ή μια συζήτηση ενηλίκων μπορεί να επιστρέψει το βράδυ με εντυπωσιακή σκηνοθεσία. Αντί να του πεις ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβάται, αναγνώρισε αυτό που νιώθει και ρώτησέ το τι ακριβώς το ανησυχεί. Όταν ο φόβος αποκτά λέξεις, συνήθως χάνει ένα μέρος από τη δύναμή του.
Μια αλλαγή μπορεί να κρύβεται πίσω από την άρνηση
Η έναρξη του σχολείου, μια μετακόμιση, η γέννηση ενός αδελφού, μια ένταση στο σπίτι ή ακόμη και μια αλλαγή στο καθημερινό πρόγραμμα μπορούν να επηρεάσουν τον ύπνο του παιδιού. Την ημέρα ίσως δείχνει χαρούμενο και προσαρμοσμένο, όμως τη νύχτα, όταν λιγοστεύουν τα ερεθίσματα, τα συναισθήματα βρίσκουν χώρο να ακουστούν. Ακόμη και μια περίοδος με λιγότερο χρόνο μαζί σου μπορεί να αυξήσει την ανάγκη του για εγγύτητα. Προσπάθησε να θυμηθείς πότε ξεκίνησε η δυσκολία και τι συνέβαινε τότε. Δεν χρειάζεται να ψάχνεις κάποιο μεγάλο γεγονός. Για ένα παιδί, ακόμη και η αλλαγή δασκάλας μπορεί να είναι αρκετή για να κάνει το γνώριμο δωμάτιο να μοιάζει ξαφνικά λιγότερο ασφαλές.
Η επιστροφή στην ασφάλεια θέλει σταθερότητα
Κράτησε τη βραδινή ρουτίνα απλή και προβλέψιμη, με χαμηλό φωτισμό, ένα βιβλίο, λίγη κουβέντα και σταθερή ώρα ύπνου. Μπορείς να μείνεις για λίγο κοντά του και σταδιακά να απομακρύνεσαι, πρώτα δίπλα στο κρεβάτι, έπειτα σε μια καρέκλα και αργότερα στην πόρτα. Έτσι του προσφέρεις σιγουριά χωρίς να δημιουργείς την αίσθηση ότι μπορεί να κοιμηθεί μόνο όταν είσαι εκεί. Απόφυγε τις διαπραγματεύσεις που αποκτούν περισσότερα επεισόδια και από τηλεοπτική σειρά, αλλά διατήρησε ήρεμη στάση. Αν εμφανιστεί στο δωμάτιό σου, συνόδευσέ το πίσω χωρίς θυμό και πολλές εξηγήσεις. Η επανάληψη μπορεί να σε κουράσει, όμως η προβλεψιμότητα βοηθά το νευρικό του σύστημα να χαλαρώσει.
Το γεγονός ότι το παιδί σου δυσκολεύεται τώρα να κοιμηθεί μόνο του δεν ακυρώνει όσα έχει ήδη καταφέρει. Η προσωρινή επιστροφή σε μια παλιότερη ανάγκη είναι συχνά ένας τρόπος να συγκεντρώσει ασφάλεια πριν προχωρήσει ξανά προς την ανεξαρτησία. Δώσε χώρο στο συναίσθημά του, χωρίς να αφήσεις τον φόβο να καθορίζει ολόκληρη τη βραδινή ζωή της οικογένειας. Αν η αλλαγή επιμένει για εβδομάδες, συνοδεύεται από έντονους εφιάλτες, κρίσεις πανικού, σωματικά συμπτώματα ή μεγάλη αναστάτωση μέσα στην ημέρα, συζήτησέ το με τον παιδίατρο. Τις περισσότερες φορές, όμως, η υπομονή, η σύνδεση και μια σταθερή ρουτίνα αρκούν για να θυμηθεί ότι το κρεβάτι του παραμένει το ίδιο ασφαλές μέρος που ήταν πάντα.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock
