Η ηθοποιός και ακτιβίστρια Τζέιν Φόντα, η επιζήσασα πολλαπλών βιασμών, συγγραφέας και ακτιβίστρια Ζιζέλ Πελικό, η πρωθυπουργός των Μπαρμπάντος Μία Αμόρ Μότλεϊ, η φωτορεπόρτερ Λίνσεϊ Αντάριο και η ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος του οργανισμού Food4Education Ουαουίρα Ντζίρου είναι οι φετινές νικήτριες των DVF Awards.
Ο θεσμός-πρωτοβουλία της 79χρονης σχεδιάστριας μόδας Νταϊάν Φον Φίρστενμπεργκ αναγνωρίζει κάθε χρόνο γυναίκες που ηγούνται σε παγκόσμιο επίπεδο και με το έργο και την πλατφόρμα τους υπερασπίζονται ένα καλύτερο, δίκαιο κόσμο. ουσιαστικές αλλαγές χάρη στο εξαιρετικό ταλέντο τους.
Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε στη Βενετία στις 3 Σεπτεμβρίου.
Mε την πάροδο των ετών, τα Βραβεία DVF έχουν δώσει φωνή και ορατότητα σε γυναίκες από περισσότερες από τριάντα χώρες, ενισχύοντας το έργο τους μέσω οικονομικών συνεισφορών για την προώθηση πρωτοβουλιών σε ποικίλους τομείς —από τη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής και της εμπορίας ανθρώπων, έως την προώθηση της ισότητας των φύλων και την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών.
Οι πέντε νικήτριες των DVF Awards για το 2026 «αντιπροσωπεύουν εξαιρετικά παραδείγματα ανθρώπων ικανών να μετατρέψουν τις πεποιθήσεις τους σε δράση και να δημιουργήσουν αλλαγές με αποτυπώσιμο αποτέλεσμα» γράφει η ανακοίνωση.
«Από την προστασία του περιβάλλοντος έως την πολιτική ηγεσία, από τη δημοσιογραφία στην πρώτη γραμμή έως τη δέσμευση για τη διατροφή και την εκπαίδευση, και από εκεί στην υπεράσπιση της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων των θυμάτων βίας, το έργο των πέντε τιμώμενων γυναικών πιστοποιεί την εξαιρετική δύναμη και την ποικιλομορφία της επιρροής που μπορούν να ασκήσουν οι γυναίκες όταν μετουσιώνουν την αποφασιστικότητά τους σε πράξη».
«Για την 17η χρονιά των Βραβείων DVF, είμαι κατενθουσιασμένη που τιμώ γυναίκες που διαθέτουν το θάρρος να αγωνιστούν, τη δύναμη να επιβιώσουν και την ηγετική ικανότητα να εμπνεύσουν», δήλωσε η Νταϊάν Φον Φίρστενμπεργκ.
Γενναία Ζιζέλ Πελικό και όλες οι γυναίκες των DVF Awards 2026
Η γυναίκα σύμβολο θάρρους και αξιοπρέπειας Ζιζέλ Πελικό ηγείται του παγκόσμιου αγώνα κατά της σεξουαλικής βίας.
Η Πελικό ήρθε στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής κατά τη διάρκεια μιας ιστορικής ποινικής δίκης το 2024, στην οποία εμπλεκόταν ο πρώην σύζυγός της και δεκάδες συγκατηγορούμενοι, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι για τον βιασμό και τη σεξουαλική της κακοποίηση επί μία δεκαετία, ενώ η ίδια ναρκωνόταν επανειλημμένα χωρίς τη γνώση της.
Επιλέγοντας να παραιτηθεί από το νομικό της δικαίωμα στην ανωνυμία, η Πελικό επέμεινε η δίκη να διεξαχθεί δημόσια, υποστηρίζοντας ότι η ντροπή πρέπει να βαρύνει τους θύτες και όχι τα θύματα.
Η αποφασιστικότητα και η ψυχραιμία της τη μεταμόρφωσαν σε μια σθεναρή συνήγορο των επιζησάντων, πυροδοτώντας συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο σχετικά με τη συναίνεση, την κουλτούρα του βιασμού και τα δικαιώματα των θυμάτων.
Η υπόθεσή της συνέβαλε σε έναν εθνικό διάλογο για τη σεξουαλική βία στη Γαλλία, προωθώντας αλλαγές στον νομικό ορισμό του βιασμού.
Έκτοτε, η Πελικό έχει λάβει πολλούς τιμητικούς τίτλους μεταξύ των οποίων το Βραβείο των Τεσσάρων Ελευθεριών Φραγκλίνου Ντ. Ρούζβελτ, το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας και το Τάγμα της Πολιτικής Αξίας της Ισπανίας.
Ανακηρύχθηκε επίσης μία από τις Γυναίκες της Χρονιάς από το περιοδικό TIME και συμπεριλήφθηκε στη λίστα BBC 100 Women, καθώς και στις λίστες των The Independent και Financial Times με τις γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.
Τα απομνημονεύματά της, με τίτλο A Hymn to Life: Shame Has to Change Sides (Ύμνος στη Ζωή: Η Ντροπή Πρέπει να Αλλάξει Πλευρά), κυκλοφόρησαν παγκοσμίως τον Φεβρουάριο του 2026 και έγιναν αμέσως bestseller των New York Times και διεθνώς. Το The New Yorker και το The Economist το έχουν ήδη επιλέξει ως ένα από τα Καλύτερα Βιβλία του 2026.
Καινοτόμος Ουαουίρα Ντζίρου
Η Ουαουίρα Ντζίρου επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος επενδύει στη νέα γενιά.
Ως ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος του Food4Education, μιας μη κερδοσκοπικής κοινωνικής επιχείρησης που επιταχύνει την οικονομία των σχολικών γευμάτων στην Αφρική, συμβάλλει στον επαναπροσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο κυβερνήσεις, φιλάνθρωποι και ιδρύματα επενδύουν σε ένα από τα πιο σημαντικά αγαθά του κόσμου: τα παιδιά.
Υπό την ηγεσία της Ουαουίρα, το F4E συνδυάζει την εμβέλεια της κυβέρνησης, την πειθαρχία της αγοράς και τη σαφήνεια της αποστολής για να προσφέρει τη σχολική σίτιση ως οικονομική υποδομή: μια μηχανή παραγωγής θέσεων εργασίας, ενίσχυσης του βιοπορισμού των αγροτών, στήριξης των τοπικών αγορών και ανάπτυξης του ανθρώπινου κεφαλαίου που καθορίζει το μέλλον.
Αυτό που ξεκίνησε το 2012 ως ένα εγχειρήματα πάθους που παρείχε φαγητό σε 25 παιδιά, έχει ξεπεράσει πλέον τα 200 εκατομμύρια προσφερόμενα γεύματα, απασχολώντας περισσότερους από 6.000 εργαζόμενους σε όλη την Κένυα.
Σήμερα, το μοντέλο του Food4Education υιοθετείται από κυβερνήσεις σε ολόκληρη την Αφρική, βασισμένο στις τοπικές πραγματικότητες, με την κυριότητα να ανήκει στις κοινότητες και τη βιωσιμότητά του να διασφαλίζεται μέσω δημόσιων επενδύσεων.
Η Ουαουίρα, Young Global Leader του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και ομιλήτρια του TED Global, έχει τιμηθεί ευρέως για το έργο της, λαμβάνοντας διακρίσεις από το Skoll Award έως το Audacious Project.
Η ίδια διακατέχεται από μία ακράδαντη πεποίθηση -πως η επένδυση στη νέα γενιά αποτελεί μία από τις πιο έξυπνες επιλογές που μπορεί να κάνει κάθε κοινωνία.
Ακτιβίστρια Τζέιν Φόντα
Η Τζέιν Φόντα, η βραβευμένη δύο φορές με Όσκαρ ηθοποιός, παραγωγός, συγγραφέας, ακτιβίστρια και γκουρού του fitness εδώ και μισό αιώνα δημιουργεί και παράλληλα υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα ως μία από τις (ελάχιστες) πολιτικοποιημένες διασημότητες του Χόλιγουντ.
Η Φόντα έχει υπερασπιστεί μέσα σε 50 χρόνια τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών και έχει κάνει καμπάνιες για την προστασία του περιβάλλοντος.
Έχει τιμηθεί επτά φορές με Χρυσή Σφαίρα, ενώ το 2021 έλαβε το βραβείο Cecil B. DeMille. Παρέλαβε το βραβείο Harry Belafonte Voices for Social Justice στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Tribeca το 2023.
Τον Απρίλιο του 2024, η Φόντα παρέλαβε το βραβείο Earth του περιοδικού TIME, ενώ τον Φεβρουάριο του 2025 τιμήθηκε με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς SAG Life Achievement Award.
Στις αξιοσημείωτες δουλειές της περιλαμβάνεται επίσης το Grace & Frankie, τη μακροβιότερη πρωτότυπη σειρά του Netflix, για την οποία απέσπασε υποψηφιότητα για Emmy, ενώ κυκλοφόρησε και το Jane Fonda in Five Acts, ένα ντοκιμαντέρ του HBO που καταγράφει τη ζωή και τον ακτιβισμό της.
Η Φόντα συνεχίζει να μάχεται για τη δημοκρατική δικαιοσύνη μέσω της επαναλειτουργίας της Επιτροπής για την Πρώτη Τροπολογία (The Committee for the First Amendment), συσπειρώνοντας προσωπικότητες από όλους τους χώρους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της πρώτης τροπολογίας.
Ηγείται επίσης της προσπάθειας για την ευαισθητοποίηση και την ανάληψη δράσης για την κλιματική κρίση μέσω του Jane Fonda Climate PAC, που εστιάζει στην ήττα των πολιτικών συμμάχων της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων.
Το τελευταίο της βιβλίο, What Can I Do? My Path From Climate Despair to Action, λεπτομερεί το προσωπικό της ταξίδι στο κίνημα και προσφέρει λύσεις στις κοινότητες για την καταπολέμηση της κλιματικής κρίσης.
Παράλληλα, η Φόντα δραστηριοποιείται έντονα για την ευαισθητοποίηση και τη συγκέντρωση πόρων για τον μη κερδοσκοπικό της οργανισμό, Georgia Campaign for Adolescent Power & Potential (GCAPP), που επικεντρώνεται στην ευημερία και την πρόοδο της νεολαίας της Τζόρτζια.
Ηγετική Μία Αμόρ Μότλεϊ
Η Μία Αμόρ Μότλεϊ είναι η όγδοη πρωθυπουργός των Μπαρμπάντος, πολιτική Αρχηγός του Εργατικού Κόμματος των Μπαρμπάντος (BLP) και μέλος του Κοινοβουλίου για την περιφέρεια Saint Michael North East. Έχει την ευθύνη για τις οικονομικές υποθέσεις, την ανάπτυξη και την εθνική ασφάλεια.
Γεννημένη την 1η Οκτωβρίου 1965, η πρωθυπουργός Μότλεϊ ανέλαβε για πρώτη φορά καθήκοντα στις 25 Μαΐου 2018, γινόμενη η πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε της χώρας. Διορίστηκε για τρίτη θητεία στις 12 Φεβρουαρίου 2026, αφού οδήγησε το BLP σε μια τρίτη συνεχή ευρεία νίκη, καταλαμβάνοντας και τις 30 κοινοβουλευτικές έδρες. Εκπροσωπεί την περιφέρειά της για οκτώ συναπτές θητείες από το 1994.
Δικηγόρος η ίδια, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου της Αγγλίας, της Ουαλίας και των Μπαρμπάντος, έγινε η νεότερη Queen’s Counsel των Μπαρμπάντος και η πρώτη γυναίκα Γενική Εισαγγελέας της χώρας. Ηγήθηκε επίσης της μετάβασης των Μπαρμπάντος σε Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία το 2021.
Σε διεθνές επίπεδο, η πρωθυπουργός Μότλεϊ αποτελεί ηγετική φωνή για τα μικρά νησιωτικά αναπτυσσόμενα κράτη, την κλιματική δικαιοσύνη, τη βιωσιμότητα του χρέους και τη μεταρρύθμιση της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής.
Η συνάντηση που συγκάλεσε στο Μπρίτζταουν τον Ιούλιο του 2022 γέννησε την Πρωτοβουλία του Μπρίτζταουν (Bridgetown Initiative), προωθώντας πιο ευέλικτη, προσιτή και δίκαιη ανάπτυξη και κλιματική χρηματοδότηση για τις ευάλωτες χώρες.
Ως επικεφαλής της CARICOM για την Ενιαία Αγορά και Οικονομία, συμπεριλαμβανομένης της Νομισματικής Ένωσης, προασπίζεται την περιφερειακή ολοκλήρωση.
Προεδρεύει της Παγκόσμιας Ομάδας Ηγετών για τη Μικροβιακή Αντοχή, καθώς και της Προεδρίας των Μπαρμπάντος στο Φόρουμ Ευάλωτων στο Κλίμα (Climate Vulnerable Forum) και των Ευάλωτων Είκοσι (V20).
Ανακηρύχθηκε Champion of the Earth από το UNEP για την Πολιτική της Ηγεσία, συμπεριλήφθηκε στα 100 Άτομα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή του TIME και έλαβε το Βραβείο του Γενικού Διευθυντή του ΠΟΥ για την Παγκόσμια Υγεία, το Βραβείο Zayed για την Ανθρώπινη Αδελφοσύνη και το Βραβείο TIME Earth.
Η ηγεσία της παραμένει θεμελιωμένη στην υπηρεσία των Μπαρμπάντος, την καραϊβική ενότητα και μια πιο δίκαιη, ανθεκτική παγκόσμια τάξη.
Ανθεκτική Λίνσεϊ Αντάριο
Η Λίνσεϊ Αντάριο είναι Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ που καλύπτει συγκρούσεις, ανθρωπιστικές κρίσεις και γυναικεία ζητήματα στη Μέση Ανατολή και την Αφρική για λογαριασμό των περιοδικών The Atlantic, The New York Times και National Geographic για περισσότερες από δύο δεκαετίες.
Από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η Αντάριο έχει κάνει ρεπορτάζ από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τον Λίβανο, το Νταρφούρ, το Νότιο Σουδάν, τη Σομαλία, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Υεμένη, τη Συρία και τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία.
Έχοντας απαχθεί δύο φορές, έχει ρισκάρει τη ζωή της για να καταγράψει τις σκληρές πραγματικότητες του πολέμου.
Ταξιδεύοντας στις πιο επικίνδυνες και απομακρισμένες γωνιές του κόσμου, η Αντάριο δημιουργεί μέσων των φωτογραφιών της μια οπτική μαρτυρία —όχι μόνο για τον πόλεμο και την αδικία, αλλά και για την ανθρωπιά, την αξιοπρέπεια και την ανθεκτικότητα.
Το 2015, το περιοδικό American Photo ανακήρυξε την Αντάριο ως μία από τους πέντε πιο επιδραστικούς φωτογράφους των τελευταίων 25 ετών, σημειώνοντας ότι άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τις παγκόσμιες σύγκρουσεις.
Υπότροφος του Ιδρύματος MacArthur, η Αντάριο συμμετείχε σε δύο Βραβεία Πούλιτζερ Διεθνούς Ρεπορτάζ με την ομάδα των New York Times —για την κάλυψη του Αφγανιστάν και του Πακιστάν το 2009 και του πολέμου στην Ουκρανία το 2023.
Ήταν φιναλίστ για Πούλιτζερ Φωτογραφίας Ρεπορτάζ (Feature Photography) το 2025 και φιναλίστ στη Φωτογραφία Εκτάκτων Ειδήσεων (Breaking News) από την Ουκρανία το 2023.
Έχει λάβει πολλούς τιμητικούς τίτλους, μεταξύ των οποίων το Βραβείο του Προέδρου από το Overseas Press Club και δύο υποψηφιότητες για Emmy, ενώ εντάχθηκε στο International Photography Hall of Fame.
Η Αντάριο είναι συγγραφέας των απομνημονευμάτων It’s What I Do, που έγιναν bestseller των New York Times και εκδόθηκαν το 2015, καταγράφοντας την προσωπική και επαγγελματική της ζωή ως φωτορεπόρτερ που ενηλικιώθηκε στον κόσμο μετά την 11η Σεπτεμβρίου.
Το 2018 κυκλοφόρησε την πρώτη της ατομική συλλογή φωτογραφίας, Of Love and War. Η ζωή και το έργο της αποτελούν το θέμα του ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους Love+War.
*Από τον Λουκά Καρνή
