Στα Χανιά βρέθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στο νησί από το οποίο κατάγεται, στην Κρήτη και ο κόσμος, δεν σταμάτησε να τον χαιρετάει και να βγάζει μαζί του φωτογραφίες το απόγευμα του Σαββάτου (10/10/26).
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη συνέχεια μίλησε στο Φιλολογικό Σύλλογο «Χρυσόστομος» στα Χανιά, σε εκδήλωση τιμής για τον σπουδαίο οικονομολόγο και τραπεζίτη, Μίνωα Ζομπανάκη, στο πλαίσιο των δράσεων «Τιμώντας τα Χανιά και τους ανθρώπους τους».
Μιλώντας στην εκδήλωση ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μεταξύ άλλων ανέφερε πως ο Μίνος Ζομπανάκης «… άφησε μία σφραγίδα στην παγκόσμια οικονομία».
Όπως τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «ανέπτυξε την ιδέα που επέτρεπε σε κράτη και σε επιχειρήσεις να δανείζονται μεγάλα πόσα, επιμερίζοντας το ρίσκο σε περισσότερες τράπεζες με ένα κειμενόμενο επιτόκιο που προκύπτει από τις εκτιμήσεις των μεγαλύτερων τραπεζών και επιμερίζει το κόστος με το οποίο δανείζονται οι τράπεζες.
Έχει όμως μία αξία να πούμε ότι αυτό το οποίο δημιούργησε ο ίδιος, έναν καινούργιο μηχανισμό κινητοποίησης κεφαλαίων, είχε το θάρρος να διαγνώσει τα όριά του, που από τα μέσα της δεκαετίας του 70 σήμανε έναν συναγερμό, αποκαλώντας αυτήν την δανειακή εξάπλωση ένα τέρας του φρανκεστάιν…
Αν πρέπει νομίζω να κρατήσουμε κάτι από τη διαδρομή του Μινου Ζομπανάκη είναι ότι αντιλαμβανόταν την οικονομία ως ένα πεδίο δράσης για καλύτερη ζωή των πολλών και όχι ως μία αυτοαναφορική άσκηση απληστίας των λίγων, όπως και για εκείνο το χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν ένα εργαλείο ανάπτυξης και ισορροπίας όχι ένα ring σκληρής κερδοσκοπίας. Συνυπήρχαν πάντα στη σκέψη και τα λόγια του, η οικονομική δικαιοσύνη και ο πολιτικός ρεαλισμός».
«Και όποτε η Ελλάδα τον χρειάστηκε εκείνος δήλωσε «παρών», πάντα ουσιαστικά και πάντα διακριτικά. Στη Μεταπολίτευση, όταν η χώρα αγωνιζόταν να σταθεί όρθια, ήταν η προσωπική επιρροή του που άνοιξε τότε πόρτες στις διεθνείς αγορές. Και αργότερα, σε φάσεις αναταράξεων, πάντα υπερασπιζόταν τρεις αρχές: την ψυχραιμία, τη θεσμική σοβαρότητα και το ξεκάθαρο σχέδιο. Θα έλεγα ότι είναι ακριβώς αυτή η μυθιστορηματική ζωή του Ζομπανάκη που μας γεμίζει αυτοπεποίθηση ως η καλύτερη εκδοχή του Ελληνισμού. Ένα παιδί από τις Καλύβες του Αποκόρωνα, οπλισμένο μόνο με την οξύνοια και το πείσμα του, πέτυχε να συνδιαμορφώσει μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική πραγματικότητα».
Τα Χανιά δεν πρόκειται να λησμονήσουν ποτέ ένα από τα πιο φωτισμένα τέκνα τους, τόνισε ο πρωθυπουργός. «Τον οικουμενικό Κρητικό, που στο πέρασμα από τη ζωή δικαίωσε όσα διδάγματα διαχρονικά διδάσκει ο τόπος μας: ότι όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις τόσο πιο γερά οφείλεις να πατάς στη γη».
Χαρδούβελης για Ζομπανάκη: ‘Ηταν ο άνθρωπος που ήξερε να κινείται και άφησε το αποτύπωμά του στην παγκόσμια οικονομική ιστορία
Στην ομιλία του ο πρώην υπουργός Οικονομίας Γκίκας Χαρδούβελης πρόεδρος του ΔΣ της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδας και ομότιμος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Πειραιώς, αναφέρθηκε στον οικονομολόγο Ζομπανάκη που αν και είχε το μουστάκι του λόγο καταγωγής από Κρήτη, «… ήταν συγχρόνως και κοσμοπολίτης ήξερε τους πάντες είχε μία βαθιά αίσθηση της πραγματικής οικονομίας. Το γεγονός ότι σκέφτεται ότι αναπτυσσόμενες χώρες θα έχουν πρόβλημα, δείχνει έναν άνθρωπο που καταλαβαίνει και βλέπει πέντε χρόνια μπροστά. Και είχε και ένα προσωπικό προφανώς επικοινωνιακό χάρισμα… ».
«Είχε μαζέψει και όλους τους τραπεζίτες, όλους τους ισχυρούς στις αγορές και στις κυβερνήσεις. Αν διαβάσετε βιβλία που έχουν γραφτεί γι αυτόν …προφανώς ήταν ο άνθρωπος που ήξερε να κινείται και άφησε το αποτύπωμά του στην παγκόσμια οικονομική ιστορία… Ήταν διορατικός παρατηρητής, καταλάβαινε τους ανθρώπους και τους δανειολήπτες και τις ανάγκες τους. Έψαχνε πολύ και νωρίς αντιλήφθηκε ότι η υπερβολική επιτυχία της αγοράς έκρυβε κινδύνους. Να σας δώσω ένα παράδειγμα, το 1976 όταν οι περισσότεροι πανηγύριζαν την ανάπτυξη της αγοράς, εκείνος προειδοποιούσε για την έκθεση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος σε χώρες που ίσως δεν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το εξωτερικό τους χρέος. Λίγα χρόνια μετά το 1982 ήρθε η κρίση στο Μεξικό και αμέσως μετά η κρίση χρέους της Λατινικής Αμερικής…
Προσέφερε τις βοήθειες του σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα, σε πρωθυπουργούς που είχαν εκλεγεί μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974. Βοήθησε την οικονομικά απομονωμένη Ελλάδα, πραγματικά την απομονωμένη από τη χούντα, να αποκτήσει πρόσβαση σε σημαντικά κοινοπρακτικά δάνεια. Μετά την νίκη του Ανδρέα το 1981 συνέφαγε μαζί του και ανέλαβε, προσπάθησε, κατάφερε, να καθησυχάσει τη Δύση στην οποία βλέπανε ένα επικίνδυνο ριζοσπάστη στην απέναντι χώρα. Τους έλεγε, όχι ο μετεκλογικός Αντρέας είναι ένας ρεαλιστής ηγέτης δεν είναι ο ίδιος με τον προεκλογικό Αντρέα. Εδώ στην Κρήτη ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα, επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ο Ζομπανάκης, ήτανε πραγματικά κορυφή, ήταν η βάση που υποστήριξε το άνοιγμα του τραπεζικού συστήματος, της ελληνικής οικονομίας, τις αποκρατικοποιήσεις και την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος».
Ο στενός φίλος του Μίνωα Ζομπανάκη, και γιατρός Ηλίας Γαβριλάκης, μίλησε για τον άνθρωπο όπως είπε, που ήταν ένας από τους ελάχιστους “… μη πολιτικούς που προσέφεραν σημαντικές εθνικές υπηρεσίες σε κρίσιμες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της χώρας. ο el greco όπως τον έλεγαν του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, ο οποίος κατάφερε και άλλαξε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ήτανε διεθνής τραπεζίτης που διέσωσε κατά τις δεκαετίες ’60’ 70 και ’80 οικονομίες πολλών κρατών σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Αφρική, Αμερική. Οικονομολόγος με τεράστιο κύρος, πολλές προσβάσεις ο οποίος χαρακτηριζόταν ως εξαιρετική προσωπικότητα στο χώρο της διεθνούς οικονομίας”.
