Για πολλούς σκύλους, η επιστροφή από τη βόλτα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλουν να σταθούν ήρεμοι στην είσοδο του σπιτιού και να αφήσουν τα πόδια τους να καθαριστούν.

Μπορεί να απομακρύνονται, να τραβούν τις πατούσες τους ή να προσπαθούν να αποφύγουν την πετσέτα.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι πεισματάρηδες. Συνήθως υπάρχει κάποιος λόγος που η συγκεκριμένη διαδικασία τους προκαλεί δυσφορία ή ανασφάλεια.

Μπορεί να τον ενοχλεί το άγγιγμα στις πατούσες

Οι πατούσες των σκύλων είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες. Η πετσέτα μπορεί να τους ενοχλεί, ειδικά όταν είναι πολύ κρύα ή υγρή, ενώ η πίεση ανάμεσα στα δάχτυλα μπορεί να γίνει δυσάρεστη.

Αν μάλιστα έχουν κολλήσει λάσπη, άμμο ή μικρά πετραδάκια, το καθάρισμα μπορεί να τους προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ενόχληση.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να παρατηρούμε τη συμπεριφορά τους.

Αν ο σκύλος τραβά απότομα το πόδι του, γλείφει επίμονα την πατούσα, δείχνει να πονά ή προσπαθεί να αποφύγει το άγγιγμα, μπορεί να υπάρχει ερεθισμός, τραυματισμός ή κάτι σφηνωμένο ανάμεσα στα δάχτυλα.

Η ισορροπία και η πίεση μπορούν να κάνουν τη διαδικασία δύσκολη

Ένας ακόμη λόγος που συχνά παραβλέπουμε είναι η στάση του σώματος. Όταν σηκώνουμε μία πατούσα για να την καθαρίσουμε, ο σκύλος πρέπει να στηριχθεί στα άλλα τρία πόδια.

Για έναν μεγαλόσωμο, ηλικιωμένο, υπέρβαρο ή πιο ευαίσθητο σκύλο, αυτό μπορεί να είναι άβολο ή ακόμη και επώδυνο.

Ακόμη και ένας νεαρός και υγιής σκύλος μπορεί να αισθανθεί ανασφάλεια αν δυσκολεύεται να κρατήσει την ισορροπία του.

Αν εμείς επιμένουμε ή κρατάμε το πόδι του ενώ εκείνος προσπαθεί να το τραβήξει, υπάρχει κίνδυνος να συνδέσει σταδιακά την πετσέτα και τον καθαρισμό με μια δυσάρεστη εμπειρία.

Πώς θα τον βοηθήσουμε να το συνηθίσει

Δεν χρειάζεται να πιέζουμε τον σκύλο να ολοκληρώσει τον καθαρισμό με κάθε κόστος. Η ακινητοποίηση και η επιμονή, ειδικά όταν φοβάται ή αντιστέκεται έντονα, μπορεί να κάνουν τη διαδικασία ακόμη πιο δύσκολη.

Αντίθετα, μπορούμε να τον εξοικειώσουμε σταδιακά με το άγγιγμα των ποδιών του. Σε μια ήρεμη στιγμή μέσα στο σπίτι, αγγίζουμε απαλά μία πατούσα για λίγα δευτερόλεπτα και αμέσως μετά του δίνουμε μια μικρή λιχουδιά. Με τον χρόνο αυξάνουμε τη διάρκεια, πάντα με βάση το πόσο άνετα αισθάνεται.

Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και με την πετσέτα. Αρχικά τον αφήνουμε να τη μυρίσει και στη συνέχεια την ακουμπάμε απαλά στην πατούσα, χωρίς να τρίβουμε. Όταν παραμένει ήρεμος, τον επιβραβεύουμε. Σταδιακά μπορούμε να περάσουμε σε ένα σύντομο και απαλό σκούπισμα.

Μια σταθερή ρουτίνα μπορεί επίσης να βοηθήσει. Μια μαλακή πετσέτα, ένα αντιολισθητικό χαλάκι στην είσοδο και μερικές μικρές λιχουδιές μπορούν να κάνουν τη διαδικασία πιο εύκολη και ευχάριστη.

 



Πηγή