Ο Ρικ Πιτίνο αναφέρθηκε στην απίθανη ιστορία άφιξης του στην Ελλάδα για τον Παναθηναϊκό, τονίζοντας πως τα δυο καλύτερα χρόνια της ζωής του ήταν στον πάγκο του “τριφυλλιού”.
Έχοντας μια μεγάλη καριέρα στους πάγκους (στο NBA με Νιου Γιορκ Νικς και Μπόστον Σέλτικς, αλλά και στο NCAA) ο Ρικ Πιτίνο δεν φανταζόταν ποτέ ότι η επόμενη προπονητική του πρόκληση θα τον οδηγούσε στην Ελλάδα. Όπως αποκάλυψε, είχε συμπληρώσει δύο χρόνια μακριά από τους πάγκους και απολάμβανε τη ζωή του στο Μαϊάμι, χωρίς να σκέφτεται το ενδεχόμενο επιστροφής στην ενεργό δράση. Όλα άλλαξαν το Δεκέμβριο του 2018, όταν δέχθηκε τηλεφώνημα από τον πρώην συνεργάτη του στους Σέλτικς, Κρις Ουάλας, ο οποίος τον ενημέρωσε πως ο Παναθηναϊκός αναζητούσε νέο προπονητή
“Μου ακούγεται ελληνικό όλο αυτό!” ήταν η πρώτη του αντίδραση, καθώς δεν γνώριζε ούτε την ομάδα ούτε τη χώρα, απορρίπτοντας έτσι την πρόταση και ξεκαθαρίζοντας πως δεν είχε καμία διάθεση να ταξιδέψει στην Ελλάδα.
Ακολούθησε η βελτιωμένη οικονομική προσφορά του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, που ούτε αυτή στάθηκε ικανή να αλλάξει την άποψή του. Τελικά, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η σύζυγός του. Παρά τις οικογενειακές υποχρεώσεις και τα σχέδια για τα Χριστούγεννα, εκείνη τον παρότρυνε να αποδεχθεί την πρόταση.
Ο Ρικ Πιτίνο μίλησε:
Για την εμπειρία του στην Ελλάδα και το πώς επηρέασε αυτό τη ζωή του: «Ένιωθα ότι η προπονητική είχε ολοκληρώσει τον κύκλο της για μένα. Είχα διαγράψει μια πολύ καλή επαγγελματική πορεία, τόσο στο NBA όσο και στο κολεγιακό μπάσκετ. Ζούσα, μάλιστα, σε ένα πανέμορφο μέρος, στο Indian Creek του Μαϊάμι. Τότε δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον Κρις Ουάλας, ο οποίος ήταν γενικός διευθυντής μου στους Σέλτικς. Εκείνη την περίοδο εργαζόταν στους Μέμφις Γκρίζλις. Μου είπε: “Κόουτς, ο Παναθηναϊκός μόλις απέλυσε τον προπονητή του και θέλει να σε προσλάβει”. Του απάντησα: “Μου ακούγεται… ελληνικό όλο αυτό!”.
Μου είπε ότι επρόκειτο για την Euroleague. Ήταν μία εβδομάδα πριν από την παραμονή των Χριστουγέννων. Του ξεκαθάρισα ότι δεν είχα κανένα ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη δουλειά, ούτε φυσικά για το ενδεχόμενο να πάω στην Ελλάδα. Δεν γνώριζα τίποτα για τον Παναθηναϊκό και τίποτα για τη χώρα. Του είπα ευγενικά ότι δεν ενδιαφερόμουν.
Πέρασαν δύο ημέρες και ο ιδιοκτήτης της ομάδας επανήλθε, προσφέροντάς μου ακόμη καλύτερους οικονομικούς όρους. Του απάντησα ότι δεν είχε να κάνει με τα χρήματα ή με την προσφορά.
Σκέφτηκα, μάλιστα, ότι αν αποδεχόμουν τη θέση, θα έπρεπε να φύγω από το Μαϊάμι την παραμονή των Χριστουγέννων, να πετάξω μέχρι το Νιούαρκ και από εκεί να πάρω τη μεταμεσονύκτια πτήση της Emirates, προκειμένου να αναλάβω την ομάδα ενόψει της αναμέτρησης με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, την κορυφαία ομάδα εκείνης της περιόδου.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι συνέβη στη συνέχεια. Είχα μείνει δύο χρόνια μακριά από τους πάγκους, αλλά παρακολουθούσα κάθε παιχνίδι που μπορούσα Η σύζυγός μου μού είπε: “Πρέπει να το κάνεις”.
Τη ρώτησα αν μιλούσε σοβαρά, καθώς είχαμε κανονίσει να έρθουν τα παιδιά για τις γιορτές. Εκείνη επέμεινε: “Όχι, πρέπει να δεχθείς”. Τελικά της είπα: “Εντάξει, ας ακυρώσουμε τα σχέδια με τα παιδιά, ας ετοιμαστούμε και ας φύγουμε για την Ελλάδα”. Και τότε μου απάντησε: “Εγώ δεν πρόκειται να πάω πουθενά! Εσύ θα πας!”.
Δεν ακύρωσε τα σχέδια της παραμονής των Χριστουγέννων και έτσι ταξίδεψα μόνος μου για την Ελλάδα.
Όταν έφτασα, συνάντησα την ομάδα και τους είπα: “Θα συνεχίσουμε να παίζουμε την ίδια επίθεση και την ίδια άμυνα. Θέλω απλώς να μου δείξετε πόσο σκληρά μπορείτε να δουλέψετε απόψε”. Και κερδίσαμε την ΤΣΣΚΑ. Προκριθήκαμε στα playoffs και τις δύο χρονιές, ενώ στη συνέχεια ανέλαβα και την Εθνική ομάδα της Ελλάδας.
Και ξέρετε κάτι; Αυτό ίσως σας ακούγεται παράξενο, αφού έχω προπονήσει τους Νικς, τους Σέλτικς, το Κεντάκι, το Λούιβιλ και το Σεντ Τζονς. Ωστόσο, τα δύο καλύτερα χρόνια της ζωής μου ήταν αυτά που πέρασα ως προπονητής του Παναθηναϊκού”.






