Το τρίτο τρίμηνο δεν είναι απλώς το τελευταίο κομμάτι της εγκυμοσύνης, είναι η περίοδος που όλα βαραίνουν λίγο περισσότερο, στο σώμα, στο μυαλό, στο σπίτι. Εσύ δε χρειάζεται να ξέρεις ιατρικούς όρους ούτε να έχεις έτοιμο πλάνο για κάθε ενδεχόμενο. Χρειάζεται όμως να είσαι παρών με τρόπο που μειώνει το άγχος και αυξάνει το αίσθημα ασφάλειας. Όχι με μεγάλες δηλώσεις, αλλά με μικρές πράξεις που επαναλαμβάνονται. Η στήριξη σε αυτή τη φάση δε φαίνεται στις λίστες αγορών, αλλά στο αν η σύντροφός σου νιώθει ότι δεν κουβαλάει μόνη της το βάρος. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του τρίτου τριμήνου και εκεί κερδίζεται η εμπιστοσύνη πριν καν έρθει το μωρό.
Μαθαίνεις τι είναι επείγον και γίνεσαι ήρεμος ενήλικας
Ένα από τα πιο ουσιαστικά πράγματα που μπορείς να κάνεις είναι να ξέρεις πότε κάτι δεν περιμένει. Όχι για να πανικοβληθείς, αλλά για να αντιδράσεις καθαρά. Μαθαίνεις τα βασικά προειδοποιητικά σημάδια, δυνατός πονοκέφαλος, αλλαγές στην όραση, δυσκολία στην αναπνοή, έντονο πρήξιμο, μειωμένες κινήσεις μωρού. Δε χρειάζεται να τα αποστηθίσεις σαν εξετάσεις, αρκεί να τα αναγνωρίζεις. Όταν τα ξέρεις, η στάση σου αλλάζει. Δεν ρωτάς αν είναι υπερβολή, δεν καθυστερείς, δεν φορτώνεις τη σύντροφό σου με αμφιβολία. Παίρνεις πρωτοβουλία, επικοινωνείς με τον γιατρό, οργανώνεις τη μετακίνηση. Η ηρεμία σου εκείνη τη στιγμή είναι δώρο, όχι μόνο πρακτικό αλλά βαθιά συναισθηματικό.
Παίρνεις πάνω σου την οργάνωση για να ξεκουραστεί εκείνη
Το τρίτο τρίμηνο δεν είναι η στιγμή να μοιράζεστε ισότιμα κάθε λεπτομέρεια, είναι η στιγμή που εσύ αναλαμβάνεις περισσότερα χωρίς να το διαφημίζεις. Ραντεβού, χαρτιά, διαδρομές, κάθισμα αυτοκινήτου, τσάντα μαιευτηρίου, όλα αυτά δεν είναι αγγαρεία, είναι τρόπος να πεις είμαι εδώ. Όταν λες εγώ το έχω αναλάβει και όντως το έχεις, της δίνεις χώρο να ξεκουραστεί χωρίς ενοχές. Αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο και στο σώμα της και στη διάθεσή της. Δε χρειάζεται να κάνεις τα πάντα τέλεια, χρειάζεται να τα κάνεις σταθερά. Η οργάνωση σε αυτή τη φάση δεν είναι έλεγχος, είναι φροντίδα που φαίνεται στην πράξη και χτίζει ασφάλεια πριν ακόμα ξεκινήσει ο τοκετός.
Στηρίζεις αποφάσεις και προετοιμάζεις το μετά
Ο τοκετός και το αμέσως μετά δεν είναι σενάριο με μία σωστή εκδοχή. Ο ρόλος σου είναι να ξέρεις τι είναι σημαντικό για τη σύντροφό σου και να βοηθάς τη φωνή της να ακούγεται. Συζητάτε εκ των προτέρων τι την κάνει να νιώθει ασφαλής, επαφή με το μωρό, ήρεμο περιβάλλον, χρόνος προσαρμογής. Όταν έρθει η ώρα, δεν επιβάλλεις, δεν συγκρούεσαι, ρωτάς, ακούς, διευκρινίζεις. Παράλληλα σκέφτεσαι και το τέταρτο τρίμηνο, το σπίτι, την ανάρρωση, την ψυχολογία. Ένα ποτήρι νερό δίπλα στο κρεβάτι, ένα έτοιμο φαγητό, ένα τηλέφωνο που έχεις αποθηκεύσει, αυτά είναι πράξεις πρόνοιας. Δείχνουν ότι δεν τελειώνεις στη γέννα, συνεχίζεις μετά.
Ουσιαστικά, αυτό που κάνει τη διαφορά δεν είναι αν ακολούθησες κατά γράμμα κάθε οδηγία, αλλά αν η σύντροφός σου ένιωσε ότι δεν κουβαλάει αυτό το βάρος μόνη της. Η στήριξη στο τρίτο τρίμηνο δε ζητά τελειότητα, ζητά πρόθεση και σταθερότητα. Μικρές κινήσεις που επαναλαμβάνονται, ένα ήρεμο βλέμμα την κατάλληλη στιγμή, μια απόφαση που παίρνεται χωρίς ένταση. Αν καταφέρεις αυτό το κλίμα, έχεις ήδη βάλει γερά θεμέλια για τη νέα οικογένεια που ετοιμάζεται να γεννηθεί.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock
