Μερικές φορές ένας χωρισμός αφήνει πίσω του ένα κενό που μοιάζει αβάσταχτο. Ξαφνικά βρίσκεσαι χωρίς το καθημερινό μήνυμα, χωρίς τη γνώριμη παρουσία, χωρίς εκείνον τον άνθρωπο που είχε γίνει κομμάτι της ρουτίνας σου. Και τότε εμφανίζεται κάποιος νέος. Είναι ευγενικός, διαθέσιμος, σε κάνει να γελάς και, το σημαντικότερο, σε κάνει να ξεχνάς. Εκεί αρχίζει το μεγάλο ερώτημα. Είναι ένας καινούριος έρωτας ή απλώς ένα προσωρινό παυσίπονο για μια πληγή που ακόμη δεν έχει κλείσει; Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονόμετρο που να σου δείχνει πότε είσαι έτοιμος να προχωρήσεις. Υπάρχουν όμως ενδείξεις που αποκαλύπτουν αν συνδέεσαι πραγματικά με τον άνθρωπο απέναντί σου ή αν προσπαθείς απλώς να ξεφύγεις από τη μοναξιά, την απόρριψη και τη θλίψη που άφησε πίσω της η προηγούμενη σχέση.
Όταν η μοναξιά μοιάζει πιο τρομακτική από τον λάθος άνθρωπο
Ένα από τα πιο συχνά σημάδια μιας σχέσης «μπαλώματος» είναι ότι η ανάγκη σου να μην είσαι μόνος γίνεται μεγαλύτερη από την ανάγκη σου να γνωρίσεις πραγματικά τον άλλον. Δεν σε τραβάει απαραίτητα ο χαρακτήρας του, οι αξίες του ή η προσωπικότητά του. Σε ανακουφίζει απλώς η παρουσία του. Η μοναξιά μετά από έναν χωρισμό είναι δύσκολη γιατί σε φέρνει αντιμέτωπο με σκέψεις που απέφευγες όσο ήσουν σε σχέση. Όταν όμως μπαίνεις αμέσως σε κάτι καινούριο για να μη νιώσεις αυτό το κενό, κινδυνεύεις να μετατρέψεις τον άλλον σε συναισθηματικό σωσίβιο. Κι αυτό δεν είναι δίκαιο ούτε για εκείνον ούτε για εσένα. Οι σχέσεις που ξεκινούν από φόβο συνήθως κουβαλούν περισσότερη ανάγκη παρά πραγματική σύνδεση.
Ο πρώην εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί στο μυαλό σου
Μπορεί να βγαίνεις ραντεβού με κάποιον νέο, αλλά αν το μυαλό σου επιστρέφει συνεχώς στον πρώην, τότε η ιστορία πιθανότατα δεν έχει τελειώσει μέσα σου. Αν συγκρίνεις διαρκώς, αν αναρωτιέσαι τι πήγε στραβά, αν ελπίζεις κρυφά σε μια επιστροφή ή αν αισθάνεσαι ακόμη θυμό και πίκρα, τότε ένα κομμάτι σου παραμένει κολλημένο στο παρελθόν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αξίζεις να αγαπηθείς ξανά. Σημαίνει απλώς ότι η καρδιά χρειάζεται λίγο χρόνο ακόμη για να τακτοποιήσει όσα συνέβησαν. Ένας νέος άνθρωπος δεν μπορεί να λειτουργήσει ως διαγραφή της προηγούμενης ιστορίας σου. Μπορεί να γίνει ένα όμορφο νέο κεφάλαιο, αλλά μόνο όταν σταματήσεις να διαβάζεις ξανά και ξανά τις τελευταίες σελίδες του προηγούμενου βιβλίου.
Ο πραγματικός έρωτας δεν βιάζεται
Οι σχέσεις που ξεκινούν αμέσως μετά από έναν χωρισμό έχουν συχνά μια ένταση σχεδόν κινηματογραφική. Όλα μοιάζουν τέλεια, όλα συμβαίνουν γρήγορα, τα συναισθήματα εκτοξεύονται μέσα σε λίγες ημέρες. Όμως ο αληθινός έρωτας δεν είναι μόνο ενθουσιασμός. Είναι και περιέργεια, παρατήρηση, χρόνος. Είναι να γνωρίζεις τον άλλον όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ήθελες να είναι. Όταν βιάζεσαι να δώσεις τίτλους, υποσχέσεις και σχέδια για το μέλλον, υπάρχει η πιθανότητα να ερωτεύεσαι περισσότερο την ιδέα της σχέσης παρά τον άνθρωπο. Οι υγιείς σχέσεις χτίζονται αργά, με μικρές αποδείξεις εμπιστοσύνης και όχι με συναισθηματικά πυροτεχνήματα που φωτίζουν τον ουρανό για λίγα λεπτά και μετά χάνονται.
Ίσως η πιο χρήσιμη ερώτηση δεν είναι «είναι rebound ή αληθινός έρωτας;». Ίσως είναι «γιατί βρίσκομαι σε αυτή τη σχέση;». Αν η απάντηση έχει να κάνει με τον άνθρωπο απέναντί σου, με το πώς σε εμπνέει, σε εξελίσσει και σε κάνει να νιώθεις ο εαυτός σου, τότε πιθανότατα πατάς σε πιο σταθερό έδαφος. Αν όμως η απάντηση σχετίζεται κυρίως με τον φόβο της μοναξιάς, την ανάγκη επιβεβαίωσης ή την προσπάθεια να ξεχάσεις κάποιον άλλο, τότε αξίζει να σταματήσεις για λίγο και να κοιτάξεις μέσα σου. Ο χρόνος που αφιερώνεις στην επούλωση δεν είναι χαμένος χρόνος. Είναι το διάστημα που σου επιτρέπει να ξεχωρίσεις μια αληθινή σύνδεση από μια βιαστική λύση που απλώς καλύπτει προσωρινά τον πόνο.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock
