Όταν αλλάζουν οι ρόλοι στο σεξ: Η γυναίκα διεκδικεί και κυριαρχεί, ενώ ο άνδρας φοβάται – Ισχύει;

Τα τελευταία χρόνια – και ιδιαίτερα το πρόσφατο διάστημα – μέσα από εικόνες, αφηγήσεις και περιεχόμενο που κυκλοφορεί καθημερινά στα social media και στο διαδίκτυο, παρατηρούμε μια σαφή μετατόπιση στη σεξουαλική δυναμική ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα. Όλο και πιο συχνά, η σεξουαλική ζωή του ζευγαριού φαίνεται να υιοθετεί το πρότυπο του υποτακτικού άνδρα, με τη γυναίκα να αναλαμβάνει έναν πιο διεκδικητικό, κυρίαρχο ρόλο.

Σε αυτή τη δυναμική, ο άνδρας υποχωρεί, ενώ η γυναίκα εκφράζει και επιβάλλει τα «θέλω» της. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εικόνα αυτή συνοδεύεται από στοιχεία ήπιας βίας, συμβολικού εξευτελισμού ή καθήλωσης, καθώς και από μια στάση μη διεκδίκησης του άνδρα απέναντι στη σύντροφό του. Πρόκειται για μια συμπεριφορά που δεν αφορά απαραίτητα τη βία με την κυριολεκτική έννοια, αλλά περισσότερο μια ψυχολογική και συναισθηματική υποταγή μέσα στο σεξουαλικό πλαίσιο.

Η αλήθεια είναι πως, στη σεξουαλική σχέση των δύο φύλων, ο άνδρας φαίνεται να εκφράζει συχνότερα μαζοχιστικά στοιχεία σε σύγκριση με τη γυναίκα. Αν ανατρέξουμε ακόμη και σε παλαιότερα κόμικ ή ερωτικές απεικονίσεις, θα παρατηρήσουμε έναν επαναλαμβανόμενο συμβολισμό: τον άνδρα υποταγμένο, συχνά στο πάτωμα, και τη γυναίκα σε ρόλο κυρίαρχο, με αιχμηρές μπότες, μαστίγια ή στάσεις επιβολής. Η γυναικεία φιγούρα παρουσιάζεται ως η δυναμική παρουσία που ακυρώνει, υποτάσσει και ενίοτε ευτελίζει τον άνδρα.

Το ερώτημα, φυσικά, είναι γιατί συμβαίνει αυτό. Μία πρώτη ερμηνεία σχετίζεται με τα σύγχρονα κοινωνικά πρότυπα, τα οποία φαίνεται να ενισχύουν τη γυναικεία κυριαρχία όχι μόνο στην καθημερινότητα αλλά και στη σεξουαλική ζωή. Ο άνδρας, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μοιάζει να παραδίδεται ακόμη και στο κρεβάτι, αποδεχόμενος έναν ρόλο δευτερεύοντα.

Η δεύτερη – και ίσως πιο σύγχρονη – εξήγηση αφορά τον φόβο του άνδρα απέναντι στη νέα, ισχυρή σεξουαλική παρουσία της γυναίκας. Στο παρελθόν, η γυναίκα δεν είχε λόγο, άποψη ή ενεργή συμμετοχή στη σεξουαλική πράξη. Η προσωπική της απόλαυση συχνά παρέμενε σιωπηλή, αόρατη ή ακόμη και άγνωστη στον σύντροφό της. Σήμερα, όμως, η γυναίκα είναι περισσότερο απελευθερωμένη, απαιτητική και διεκδικητική. Γνωρίζει το σώμα της, εκφράζει τις επιθυμίες της και ζητά ικανοποίηση.

Αντίθετα, ο άνδρας συνεχίζει συχνά να κουβαλά ταμπού, φόβους, ενοχές και εμμονές που σχετίζονται με τη σεξουαλική του απόδοση και τα γεννητικά του όργανα. Το άγχος του να ικανοποιήσει τη γυναίκα, σε συνδυασμό με τον φόβο της αποτυχίας, τον οδηγεί πολλές φορές σε μια στάση παθητικότητας και υποχώρησης.

Μέσα σε μια κοινωνία που προβάλλει αυτές τις εικόνες και, μέσω του διαδικτύου, τις μετατρέπει σε στερεότυπα, ο άνδρας φαίνεται να έχει απομακρυνθεί από τον παραδοσιακό ρόλο της κυριαρχίας που συνδεόταν με το «ορθόδοξο» σεξ —το σεξ της γονιμότητας και της επιβολής. Στη σύγχρονη εποχή, μοιάζει να παραδίδεται σταδιακά σε μια νέα πραγματικότητα, όπου η γυναίκα κυριαρχεί τόσο στη ζωή όσο και στο κρεβάτι του.

Αυτή η μετατόπιση, ωστόσο, δεν είναι χωρίς συνέπειες. Πολλοί άνδρες βιώνουν την αίσθηση ότι χάνουν τον ανδρικό τους ρόλο, γεγονός που προκαλεί εσωτερικές συγκρούσεις και αντιδράσεις. Ταυτόχρονα, η γυναίκα αποκτά ένα μεγαλύτερο πεδίο αναγνώρισης και επιβεβαίωσης, το οποίο την ικανοποιεί και την ενισχύει. Έτσι, διαμορφώνεται μια νέα σεξουαλική δυναμική μέσα στο ζευγάρι, που επαναπροσδιορίζει τους ρόλους, την εξουσία και την ισορροπία στη σχέση.