Οι τελευταίες ημέρες των διακοπών έχουν πάντα μια μικρή μελαγχολία, ακόμη και για τους μεγάλους που υποτίθεται ότι διαθέτουν εμπειρία, ψυχραιμία και ημερολόγιο στο κινητό. Για ένα παιδί, όμως, το αντίο στη θάλασσα, στους φίλους και στα ξέγνοιαστα πρωινά μπορεί να μοιάζει με το τέλος ενός ολόκληρου κόσμου. Δεν χρειάζεται να εξαφανίσεις τη στενοχώρια του ούτε να το πείσεις ότι η επιστροφή είναι συναρπαστική, αν εκείνο δεν τη νιώθει έτσι. Χρειάζεται να το βοηθήσεις να καταλάβει πως ένα όμορφο διάστημα μπορεί να τελειώνει χωρίς να χάνεται. Οι αναμνήσεις μένουν, οι σχέσεις συνεχίζονται και η καθημερινότητα μπορεί να ξαναρχίσει χωρίς να ακυρώσει όσα έζησε.
Προετοίμασέ το πριν έρθει η στιγμή της αναχώρησης
Αν ανακοινώσεις ξαφνικά ότι αύριο μαζεύετε βαλίτσες, είναι πιθανό να συναντήσεις αντίσταση, κλάματα ή ένα παιδί που αρνείται να αποχωριστεί ακόμη και το κοχύλι που βρήκε πριν από δέκα λεπτά. Μίλησέ του για την επιστροφή δύο ή τρεις ημέρες νωρίτερα, με απλά λόγια και χωρίς δραματικό τόνο. Πες του πόσες βουτιές, πόσα βράδια ή πόσα πρωινά απομένουν, γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα τον χρόνο όταν τον συνδέουν με συγκεκριμένες στιγμές. Άφησέ το να επιλέξει τι θέλει οπωσδήποτε να κάνει πριν φύγετε. Έτσι, το τέλος των διακοπών δεν έρχεται σαν δυσάρεστη έκπληξη, αλλά γίνεται μια μετάβαση στην οποία συμμετέχει και το ίδιο.
Δώσε χώρο στη στενοχώρια, χωρίς να τη μεγαλώνεις
Όταν το παιδί λέει ότι δεν θέλει να φύγει, απόφυγε το γρήγορο «μη στενοχωριέσαι» ή το γνωστό «θα ξανάρθουμε», ειδικά αν δεν γνωρίζεις πότε. Η πρόθεση είναι καλή, αλλά το μήνυμα που φτάνει σε εκείνο είναι ότι το συναίσθημά του πρέπει να σταματήσει. Δοκίμασε να του πεις ότι καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι να αποχαιρετά κάτι που αγάπησε. Μπορείς ακόμη να μοιραστείς τη δική σου μικρή λύπη, χωρίς να το φορτώσεις με αυτήν. Η αποδοχή ηρεμεί περισσότερο από την προσπάθεια άμεσης παρηγοριάς. Το παιδί μαθαίνει έτσι ότι η στενοχώρια δεν είναι κίνδυνος, είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που έρχεται, ακούγεται και σιγά σιγά υποχωρεί.
Φτιάξε μια γέφυρα ανάμεσα στις διακοπές και το σπίτι
Η επιστροφή γίνεται ευκολότερη όταν δεν μοιάζει με απότομη προσγείωση από την ανεμελιά σε ένα πρόγραμμα γεμάτο υποχρεώσεις. Πάρε μαζί σας ένα μικρό ενθύμιο, εκτυπώστε μερικές φωτογραφίες ή δημιουργήστε ένα οικογενειακό άλμπουμ με αστείες λεζάντες. Αν γνώρισε φίλους, βοήθησέ το να κρατήσει επαφή, εφόσον αυτό είναι εφικτό. Παράλληλα, θύμισέ του συγκεκριμένα πράγματα που το περιμένουν στο σπίτι, το αγαπημένο του παιχνίδι, έναν φίλο, το δωμάτιό του ή μια μικρή οικογενειακή συνήθεια. Δεν χρειάζεται να παρουσιάσεις τη ρουτίνα σαν λούνα παρκ. Αρκεί να του δείξεις ότι η χαρά δεν κατοικεί μόνο στις διακοπές, μπορεί να υπάρχει και μέσα σε ένα συνηθισμένο απόγευμα.
Το αντίο στις διακοπές είναι ένα μικρό μάθημα ζωής, γιατί μαθαίνει στο παιδί ότι οι όμορφες περίοδοι έχουν αρχή, διάρκεια και τέλος. Αντί να προσπαθήσεις να το προστατεύσεις από κάθε λύπη, στάσου δίπλα του όσο τη διαχειρίζεται. Κράτησε τις πρώτες ημέρες της επιστροφής όσο γίνεται ήπιες, επανάφερε σταδιακά τις ώρες ύπνου και άφησε χώρο για ξεκούραση, παιχνίδι και αναμνήσεις. Αν η διάθεσή του παραμείνει πεσμένη για λίγο, μην πανικοβληθείς. Η προσαρμογή χρειάζεται χρόνο, ακόμη κι όταν η βαλίτσα έχει ήδη αδειάσει. Με τη δική σου σταθερότητα, το παιδί καταλαβαίνει κάτι πολύτιμο, ότι μπορεί να αποχαιρετά όσα αγαπά και ταυτόχρονα να προχωρά προς όσα έρχονται.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock
