Ο Γιώργος Κωνσταντίνου και η Μάρω Κοντού υπήρξαν επί πολλές δεκαετίες στενοί φίλοι. Οι δύο ηθοποιοί είχαν επαφή μέχρι και τις τελευταίες ημέρες που έφυγε από τη ζωή η Μάρω Κοντού.

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου βρέθηκε προσκεκλημένος στην εκπομπή «Στούντιο 3» με τους Νάνσυ Ζαμπέτογλου και Θανάση Αναγνωστοπούλο, όπου μίλησε για την απώλεια της.

Μάλιστα όπως είπε χαρακτηριστικά, η Μάρω Κοντού δεν του είχε αποκαλύψει ότι αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Αντίθετα, στις τηλεφωνικές επικοινωνίες τους παρέμενε ζωηρή και ευδιάθετη, ενώ ακόμη και κατά την τυχαία συνάντησή τους σε εστιατόριο, περίπου δύο μήνες πριν από τον θάνατό της, τίποτα στη συμπεριφορά της δεν τον είχε ανησυχήσει.

Γιώργος Κωνσταντίνου: «Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας»

«Όσο κι αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει όταν φεύγουν από τη ζωή οι συνάδελφοί μου. Με ξαφνιάζει γιατί, ξέρετε, όλους αυτούς, επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου.

Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει, εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω, κοίτα, και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω “γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;”. Κάτι αφελέστατο. Κι όμως. Μου δημιουργεί κάτι», εξομολογήθηκε.

«Με τη Μάρω Κοντού είχαμε πολύ μεγάλη σχέση»

«Ξεκινήσαμε μαζί, από την “Οδό Ονείρων”, από το ’60. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνεται πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουν τίποτα.

Και από τότε είχαμε μια φιλία. Ξέρετε, έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών μεταξύ τους είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν.

Εγώ με τους συνεργάτες που έχω, που έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα τουλάχιστον στο διάστημα που ζούμε τις παραστάσεις, έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι».

«Μου την έσκασε ουσιαστικά»

«Ήμασταν κάτι περίεργο με τη Μάρω. Δηλαδή επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν το μοιράστηκε με κανέναν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η τελευταία συνάντησή τους

«Δύο μήνες πριν, εκτός του ότι τηλεφωνιόμασταν κατά καιρούς, συναντηθήκαμε κιόλας σε ένα εστιατόριο και πήγα και κάθισα δίπλα της. Ήταν τόσο ζωντανή στα τηλέφωνα, που δεν είχε κάτι που να με κάνει να πω ότι κάτι της συμβαίνει. Και μου ήρθε ταμπλάς», εξομολογήθηκε.

Το περίεργο όνειρο

«Το βράδυ κοιμόμουν και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω, μαζί ήταν και ένας ηθοποιός –δεν μπορώ να διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς– πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα.

Και όπως πηγαίναμε και μιλούσαμε με τη Μάρω, ξαφνικά τη χάνω και λέω “Πού είναι η Μάρω;”. Μου λένε “Θα έρθει αργότερα”. “Μα τι αργότερα; Τώρα θα γίνει”, λέω.

Και αρχίζω και φωνάζω “Μάρω”».

Ξυπνάω το πρωί, ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω συλλυπητήρια. Πώς σου φαίνεται αυτό; Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει», πρόσθεσε εμφανώς φορτισμένος.



Πηγή