Με αφορμή τις αναφορές τις επιθέσεις που αποδόθηκαν σε τσακάλια χωρίς να υπάρχουν επαρκή στοιχεία, η οργάνωση Καλλιστώ τονίζει ότι πρόκειται για παρεξηγημένο είδος που σχεδόν ποτέ δεν απειλεί τον άνθρωπο και παίζει σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα.
Σύμφωνα με την οργάνωση, πολίτες συχνά μπερδεύουν τα τσακάλια με νεαρούς ή μικρόσωμους λύκους, ειδικά το καλοκαίρι που εκείνοι χάνουν το πυκνό και μακρύ χειμερινό τους τρίχωμα.
Το τσακάλι (Canis aureus) είναι επιφυλακτικό απέναντι στον άνθρωπο και συνήθως τον αποφεύγει. Οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις τραυματισμού ανθρώπων από τσακάλια είναι διεθνώς εξαιρετικά σπάνιες, τονίζει η ανακοίνωση.
Όπως συμβαίνει και με τους λύκους, η παρουσία ενός τσακαλιού κοντά σε κατοικημένη περιοχή, δεν σημαίνει ότι πρόκειται να επιτεθεί σε ανθρώπους.
Τα τσακάλια τρέφονται κυρίως με μικρά θηλαστικά, πουλιά και αυγά, σταφύλια, ελιές και άλλους καρπούς και πτώματα ή σκουπίδια που συχνά βρίσκει κοντά σε οικισμούς.
Για την αναγνώριση του είδους, η οργάνωση επισημαίνει ότι το τσακάλι έχει περίπου το μέγεθος ενός μεσαίου σκύλου και είναι αισθητά μικρότερο από τον λύκο.
Έχει γκριζοκίτρινο ή κοκκινωπό τρίχωμα, πιο σκούρα πλάτη και χαρακτηριστική ουρά με μαύρη άκρη.
Τα τσακάλια επικοινωνούν με δυνατές φωνές και ουρλιαχτά, κυρίως τις βραδινές ώρες, με τον ήχο να θυμίζει κλάμα ή ανθρώπινη φωνή.
Σύμφωνα με την Καλλλιστώ, το τσακάλι βοηθά στον έλεγχο άλλων ειδών και καταναλώνει νεκρά ζώα και οργανικά υπολείμματα.
«Δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε. Χρειάζεται να το γνωρίσουμε» καταλήγει η ανάρτηση.
