Μπαίνεις στο σούπερ μάρκετ με μια λίστα στο μυαλό και μια κρυφή ελπίδα να τελειώσεις γρήγορα. Κι εκεί, ανάμεσα στα ράφια, εμφανίζεται το γνώριμο σκηνικό. Ένα παιδί που θέλει κάτι τώρα, όχι σε λίγο, όχι κάποια άλλη φορά. Δεν είναι κακομαθημένο, ούτε εσύ έχεις αποτύχει ως γονιός. Το σούπερ μάρκετ είναι γεμάτο χρώματα, υποσχέσεις και μικρούς πειρασμούς, και το παιδικό μυαλό δεν έχει ακόμα τα εργαλεία να διαχειριστεί τόσες επιλογές. Αντί να το δεις σαν πεδίο μάχης, μπορείς να το δεις σαν χώρο εξάσκησης σχέσης. Όχι για να υποχωρείς, αλλά για να συνδέεσαι. Και ναι, υπάρχει τρόπος να μειωθούν τα ξεσπάσματα χωρίς φωνές, διαπραγματεύσεις και τύψεις στο ταμείο.
Δείξε αληθινό ενδιαφέρον, όχι τυπική κατανόηση
Όταν το παιδί σου δείχνει κάτι με ενθουσιασμό, μην βιαστείς να πεις απλώς «το βλέπω» ή «όχι τώρα». Στάσου λίγο εκεί. Κοίτα το αντικείμενο, άκου τι σου λέει, μπες για λίγα δευτερόλεπτα στον κόσμο του. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα το αγοράσεις, σημαίνει όμως ότι το παίρνεις στα σοβαρά. Η σύνδεση προηγείται της συνεργασίας. Όταν το παιδί νιώθει ότι το βλέπεις και το ακούς, μειώνεται η ανάγκη να φωνάξει για να ακουστεί. Το «σε καταλαβαίνω» αποκτά βάθος όταν συνοδεύεται από παρουσία. Έτσι μαθαίνει ότι τα συναισθήματά του χωράνε, ακόμα κι όταν η απάντηση είναι όχι.
Η φωτογραφία ως γέφυρα, όχι ως υπόσχεση
Ένα απλό κινητό μπορεί να γίνει σύμμαχος. Τράβηξε μια φωτογραφία από αυτό που θέλει. Όχι για να το ξεχάσεις, αλλά για να του δείξεις ότι το κρατάς στο μυαλό σου. Για το παιδί, η φωτογραφία λειτουργεί σαν απόδειξη ότι η επιθυμία του δεν εξαφανίζεται μόλις φύγετε από το κατάστημα. Αυτό μειώνει την ένταση του «το θέλω τώρα». Παράλληλα, του μαθαίνεις κάτι πολύτιμο, ότι δεν χρειάζεται να αποκτήσεις κάτι άμεσα για να έχει αξία. Όταν αργότερα χρησιμοποιήσεις αυτή τη φωτογραφία για ιδέες δώρων, χτίζεται εμπιστοσύνη. Βλέπει συνέπεια, όχι χειρισμό.
Μικρά ναι μέσα σε ξεκάθαρα όρια
Υπάρχουν στιγμές που ένα μικρό ναι κάνει τη διαφορά. Όχι σε όλα, όχι πάντα. Ένα «μπορείς να διαλέξεις κάτι μικρό» ή «κάτι που καταναλώνεται» δίνει στο παιδί αίσθηση επιλογής χωρίς να γκρεμίζει τα όρια. Τα όρια δεν είναι τιμωρία, είναι πλαίσιο ασφάλειας. Όταν λες ναι, φρόντισε να ξέρει ακριβώς σε τι λες ναι. Όταν λες όχι, πες το ήρεμα και σταθερά. Το παιδί μαθαίνει έτσι ότι ο κόσμος δεν λειτουργεί με απόλυτα, αλλά με σχέσεις, κανόνες και εμπιστοσύνη.
Φεύγεις από το σούπερ μάρκετ χωρίς σκηνές όχι επειδή βρήκες το τέλειο κόλπο, αλλά επειδή άλλαξες ματιά. Δεν προσπάθησες να ελέγξεις τη συμπεριφορά, προσπάθησες να καταλάβεις την ανάγκη. Τα ξεσπάσματα δεν εξαφανίζονται μαγικά, μειώνονται όμως όταν το παιδί νιώθει ότι δεν παλεύει μόνο του με τα συναισθήματά του. Κι εσύ, αντί να φεύγεις εξαντλημένος, φεύγεις λίγο πιο σίγουρος ότι η καθημερινότητα μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινη, ακόμα και ανάμεσα σε ράφια με δημητριακά και παιχνίδια.
Κεντρική εικόνα άρθρου: iStock
