Ο Άντριου Γκάρφιλντ διανύει μία από τις πιο πυκνές, δημιουργικές αλλά και απαιτητικές περιόδους της διαδρομής του.
Πρωταγωνιστώντας στο πολυσυζητημένο φιλμ Artificial του Λούκα Γκουαντανίνο —όπου υποδύεται τον διευθύνοντα σύμβουλο της OpenAI, Σαμ Άλτμαν— και έχοντας στην πλάτη του ένα εξοντωτικό πρόγραμμα συνεχόμενων γυρισμάτων, ο 43χρονος ηθοποιός παραχώρησε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στο περιοδικό GQ όπου έκανε αυτό που θα ήθελε ως νέος να κάνουν οι σταρ της εφηβείας του. Να μιλήσει με αλήθειες.
Ο Γκάρφιλντ, στο δεύτερο ημίγυμνο εξώφυλλο του περιοδικού μετά το αμφιλεγόμενο πορτρέτο ενός Τομ Κρουζ που χλευάστηκε ανελέητα, μίλησε για την ψυχική εξάντληση, την αλαζονεία της τεχνολογικής ελίτ, τα προσωπικά του «περίεργα χρόνια» και την ανάγκη να παραμένει κανείς αυθεντικός μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να χάνει την ισορροπία του.
Το περασμένο έτος αποδείχθηκε πραγματικός μαραθώνιος για τον Γκάρφιλντ καθώς βρέθηκε να ολοκληρώνει διαδοχικά τρία τελείως διαφορετικά πρότζεκτ -το ιστορικό δράμα του Πολ Γκρίνγκρας The Uprising (με θέμα την Εξέγερση των Χωρικών το 1381 στην Αγγλία), τη μίνι σειρά Wild Things: Siegfried & Roy (υποδυόμενος τον ταχυδακτυλουργό Ρόι Χορν) και τέλος το Artificial. Η σωματική και πνευματική κόπωση δεν άργησε να φανεί.
«Έκανα αυτά τα τρία πράγματα το ένα μετά το άλλο πέρυσι, και για να είμαι ειλικρινής, έπαθα μια μικρή εξάντληση. Ήμουν κάπως άγρυπνος στο Βερολίνο για ένα διάστημα, και όχι με ρομαντικό τρόπο. Ήταν δύσκολα, φίλε. Θα έπρεπε απλώς να είχα πάει στο Berghain και να το είχα αφήσει να περάσει εκεί».
Στο μυαλό του Σαμ Άλτμαν
Η πρόκληση να υποδυθεί τον Σαμ Άλτμαν στο Artificial —μια ταινία που χαρτογραφεί την ίδρυση της OpenAI, τις εσωτερικές ίντριγκες και το αιφνιδιαστικό πραξικόπημα που οδήγησε στην προσωρινή απόλυσή του— απαιτούσε εξονυχιστική παρατήρηση και έρευνα από τη μεριά του.
Ο Γκάρφιλντ δεν στάθηκε μόνο στα κείμενα, αλλά μελέτησε τον ηγέτη της ΑΙ τεχνολογίας.
«Μελέτησα πολύ. Πολλοί άνθρωποι είπαν ότι δεν κάθεται ποτέ συμβατικά· κάθεται πάντα σαν μικρό αγόρι. Κάτι τέτοιο δείχνει οικειότητα, αλλά και μια λεπτή, πολύ ήπια κυριαρχία στον χώρο. Παρατηρώντας τον τρόπο που κινείται στα βίντεο με την πάροδο του χρόνου, βλέπεις ότι ενώ στην αρχή ήταν πιο ελεύθερος στις κινήσεις του, όσο ισχυροποιούνταν τόσο μετατρεπόταν σε μια πιο ομογενοποιημένη εκδοχή ενός tech CEO» σημειώνει ο Γκάρφιλντ.
Η ταινία και οι δηλώσεις του Γκάρφιλντ κατά την προώθηση έχουν ήδη προκαλέσει αίσθηση.
Όταν ο ηθοποιός ανέφερε πως ελπίζει οι δισεκατομμυριούχοι να «τα κάνουν πάνω τους από τον φόβο τους» βλέποντας το φιλμ, δέχτηκε αιχμηρά σχόλια στα social media από προσωπικότητες όπως ο Σπένσερ Πρατ, ο οποίος σχολίασε σκωπτικά τις πολυεκατομμυριούχες αμοιβές του ίδιου του ηθοποιού.
Ο Γκάρφιλντ, ωστόσο, αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα του να ασκείς κριτική στους ισχυρούς του πλανήτη.
«Νιώθω φόβο, αλλά αυτός ο φόβος αντισταθμίζεται από την πίστη στην ανθρωπότητα και στο μυστήριο της ζωής. Είναι ευθύνη του καλλιτέχνη να καθρεφτίζει την εποχή του, κι ας γίνεται όλο και πιο δύσκολο να το κάνεις αυτό χωρίς να φοβάσαι τις συνέπειες από εκείνους που έχουν την εξουσία» είπε ο Γκάρφιλντ.
«Είδα τη συνέντευξη του Σαμ στο Vanity Fair και σκέφτηκα: Ω, φίλε, παίζω αυτόν τον τύπο που μόλις είχε ανακηρυχθεί από αυτό το περιοδικό ως ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο. Ένιωσα πως είναι πραγματικά ωραίο να συμμετέχεις σε ένα πρότζεκ που δείχνει θάρρος, ο Λούκα δεν έχει φόβο, κάτι που πραγματικά θαυμάζω και σέβομαι. Εγώ φοβάμαι, αλλά εξακολουθώ να είμαι διατεθειμένος να τα κάψω όλα, αλλά θα δείξει.
Παρόλα αυτά, υπάρχει ένα άλλο κομμάτι μέσα μου που λέει: Δεν νομίζω ότι αυτό πρόκειται να τους αγγίξει με κάποιον τρόπο. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Υπάρχει ένα κομμάτι που αναρωτιέται αν είναι ‘πολύ μεγάλοι για να αποτύχουν’, αν είναι υπερβολικά μεγάλοι. Μπορούν απλώς προχωρήσουν παραπέρα, επειδή γι’ αυτούς αυτά είναι ψιλοπράγματα.
Δεν είμαι σίγουρος. Δεν βρίσκομαι στη σφαίρα τους, αλλά είμαι πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά περίεργος να δω πώς θα εξελιχθεί όλο αυτό. Αλλά ήταν κάτι πραγματικά υπέροχο από μόνο του το γεγονός ότι, ναι, ζούμε ακόμη σε μια κοινωνία όπου μπορείς να κοροϊδέψεις λίγο τον Έλον Μασκ.
Αλλά μετά υπάρχουν πάντα άνθρωποι που βγαίνουν μπροστά για να τους υπερασπιστούν. Είναι τόσο παράξενο. Είτε πρόκειται για bot είτε για οτιδήποτε άλλο, δεν είμαι σίγουρος, αλλά υπάρχει απλώς ένας στρατός ανθρώπων που λένε ‘Αφήστε αυτούς τους πλούσιους τύπους ήσυχους’. Και λέω: ‘Τι;!!!!!!!!’»
Ένας κόσμος σε κρίση
Πέρα από τους ρόλους του, ο Γκάρφιλντ αναφέρθηκε στις προσωπικές του αναζητήσεις και το γενικότερο αίσθημα της εποχής κάνοντας λόγο για μια κουλτούρα που βρίσκεται σε κρίση μετασχηματισμού.
«Νιώθω ότι ζούμε σε μια κουλτούρα που καταρρέει, όπου δεν υπάρχει πλέον κέντρο. Είναι δύσκολο να βρούμε το δικό μας κέντρο μέσα σε αυτή την έλλειψη στον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι της ηλικίας μου με τους οποίους μιλάω νιώθουν μια παρόμοια αίσθηση κατάρρευσης — κάτι που φαίνεται σωστό, γιατί καθώς κάτι καταρρέει, αρχίζουν να φυτεύονται οι σπόροι για το μέλλον που θα ξανασυναρμολογηθεί. Κάτι άλλο γεννιέται.
Δεν θέλω να είμαι επιπόλαιος, δεν θέλω να αποφεύγω την ουσία, γιατί μου αρέσει να μιλάω. Θυμάμαι όταν ήμουν νέος και ήθελα οι άνθρωποι που έβλεπα στα εξώφυλλα των περιοδικών να λένε κάτι αληθινό. Οπότε νιώθω μια ευθύνη απέναντι σε αυτό το νεαρό άτομο που βρίσκεται εκεί έξω» πρόσθεσε.
Παράλληλα, άσκησε οξεία κριτική στην εφηβική νοοτροπία της σύγχρονης τεχνολογικής ελίτ, στη λατρεία της νίκης με κάθε κόστος, αλλά και στην εμμονή ορισμένων μεγιστάνων να ξεγελάσουν τον θάνατο.
«Ζούμε σε μια πολύ ανώριμη κουλτούρα. Συνεχίζουμε να οριζόμαστε από μια εφηβική παρόρμηση να νικάμε με κάθε κόστος· ότι το να χάνεις είναι αδυναμία, η ευάλωτη πλευρά είναι αδυναμία και η ταπεινότητα απλώς δεν επιτρέπεται. […] Το γεγονός ότι ορισμένοι από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στον κόσμο αυτή τη στιγμή πιστεύουν κυριολεκτικά ότι δεν πρόκειται να πεθάνουν, το βρίσκω αρκετά ανησυχητικό. Είναι ανώριμο, είναι αυταπάτη και είναι κάπως χαριτωμένο. Αλλά είναι νηπιώδες και δειλό. Ο θάνατος είναι η πιο τρομακτική περιπέτεια και θα την ζήσουμε όλοι μας».
Η στάση αυτών των ηγετών απέναντι στα ίδια τους τα δημιουργήματα δεν ξέφυγε από το στόχαστρό του. «Όλοι αυτοί οι CEOs των εταιρειών τεχνολογίας είναι αυστηρά κατά της τεχνολογίας μέσα στα ίδια τους τα σπίτια. Αυτό από μόνο του είναι αντικειμενικά σκοτεινό, επειδή ξέρουν ακριβώς τι προκαλεί» σχολίασε ο Γκάρφιλντ.
Φήμη, ευαισθησία και ο Spider-Man
Η συναισθηματική διαφάνεια του Γκάρφιλντ είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά του — από τις τοποθετήσεις του για το πένθος και την απώλεια της μητέρας του μέχρι τον τρόπο που τοποθετείται δημόσια.
Ο ίδιος εξήγησε πώς η τεράστια φήμη που ήρθε με τον ρόλο του Spider-Man τον ανάγκασε να προστατεύσει την ψυχική του ισορροπία.
«Όταν έκανα το Spider-Man κατάλαβα ότι κινδύνευα να χάσω τον εαυτό μου. Όταν είσαι πολύ διάσημος, μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και όλοι σου χαμογελούν. Ήταν μεγάλος ο κίνδυνος να πιστέψω ότι αυτό ήταν μια αντανάκλαση του ποιος πραγματικά είμαι» είπε.
«Για να κρατήσω την ικανότητά μου να είμαι ακατάστατος, να χάνω, να είμαι ‘αδύναμος’ — όλα αυτά που η κουλτούρα μας λέει ότι ένας άντρας δεν πρέπει να είναι — αναζήτησα χώρους και ανθρώπους που θα μου επέτρεπαν να μείνω σε επαφή με τα πιο δύσκολα κομμάτια του εαυτού μου».
Αναφερόμενος στα μελλοντικά του σχέδια, ο Γκάρφιλντ δεν έκρυψε την επιθυμία του να γίνει πατέρας, παρά τους προβληματισμούς που του προκαλεί ο εθισμός της νέας γενιάς στις οθόνες. Όπως σημειώνει, η βιολογική ανάγκη και η εικόνα του εαυτού του ως πατέρα παραμένουν ζωντανές.
Κλείνοντας, όταν ρωτήθηκε τι είναι αυτό που του δίνει ελπίδα σε μια εποχή που η τεχνολογία απειλεί να καταβροχθίσει την αυθεντικότητα, στάθηκε στις πιο απλές, ανθρώπινες στιγμές.
«Είναι τα πιο προφανή, κλισέ πράγματα. Μια συναυλία τζαζ στο Λονδίνο όπου βλέπεις σώματα, ιδρώτα και δημιουργικότητα. Μια μέρα στο Ντέβον με τα ανίψια μου όπου κάναμε σερφ, κολυμπούσαμε και τρώγαμε fish and chips στην παραλία. Η στιγμή που μαζεύονται φίλοι και οικογένεια μετά από μια προβολή και μπορείς να είσαι ευάλωτος μαζί τους, να ρωτάς “πώς είσαι;” και να απαντάς “ζευγαρώνω λίγο, δυσκολεύομαι” κι εκείνοι “κι εγώ το ίδιο”. Τόσο απλά».
«Θα ήθελα παιδιά»
Πρόσφατα ο Άντριου Γκάρφιλντ δήλωσε σε συνέντευξη που πραγματοποιήθηκε πριν από τα 43α γενέθλιά του ότι θα ήθελε να είναι πατέρας.
«Είμαι 42 και δεν έχω παιδιά και δεν είμαι εντελώς περήφανος γι’ αυτό» είπε στο podcast SmartLess. «Θα ήθελα πολύ να αποκτήσω παιδιά. Θα ήθελα πολύ να δημιουργήσω οικογένεια».
Ο Άντριου μοιράστηκε τα σχέδιά του για οικογένεια ενώ συλλογιζόταν τον ρόλο του στην επιτυχημένη ταινία The Magic Faraway Tree, η οποία ρίχνει φως στον αντίκτυπο που έχουν η τεχνολογία και οι οθόνες στα παιδιά.
Παρά τις προειδοποιήσεις για την υπερβολική εξάρτηση από την τεχνολογία, ο Γκάρφιλντ υποστήριξε ότι η ταινία δεν είναι «κατά της τεχνολογίας».
«Υπάρχει μια διαπίστωση γύρω από το πώς η τεχνολογία μπορεί ή μπορεί να μην μας τα κάνει θάλασσα. Και είναι απλά υπέροχο. Και έχω ανίψια και βαφτιστήρια» είπε ο Γκάρφιλντ.
«Η ταινία έχει να κάνει με το να φέρεις τα παιδιά ξανά σε επαφή με τον εαυτό τους, το ένα με το άλλο, με τη φύση, με τη δική τους φύση, με την οικογένεια, με την κοινότητα. Υπήρχε κάτι πολύ γλυκό στο να κάνω αυτή την ταινία και να έρχονται οι φίλοι μου που έχουν μικρά παιδιά να τη δουν. Και πήρα και από τις καλύτερες κριτικές που είχα ποτέ στη ζωή μου».
Ο Άντριου Γκάρφιλντ βγαίνει με την ηθοποιό Μόνικα από τις αρχές του 2025, με το ζευγάρι να επισημοποιεί δημόσια το ρομάντζο του στο Γουίμπλετον το περασμένο καλοκαίρι.
Η ειρωνεία
Ο Γκάρφιλντ είναι πρωταγωνιστής στην ιστορική ταινία The Uprising, η οποία αφηγείται την Εξέγερση των Χωρικών το 1381 στην Αγγλία.
Η Εξέγερση των Χωρικών, γνωστή επίσης ως η Εξέγερση του Ουάτ Τάιλερ ή η Μεγάλη Εξέγερση, ήταν μια μείζονα εξέγερση σε μεγάλα τμήματα της χώρας και πυροδοτήθηκε από διάφορες αιτίες, όπως οι κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές εντάσεις που προκάλεσε ο Μαύρος θάνατος τη δεκαετία του 1340, οι υψηλοί φόροι που προέκυψαν από τη σύγκρουση με τη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου και η αστάθεια στην τοπική ηγεσία του Λονδίνου.
Το τελικό έναυσμα για την εξέγερση ήταν η επέμβαση ενός βασιλικού αξιωματούχου, του Τζων Μπάμπτον, στο Έσσεξ στις 30 Μαΐου 1381.
Η προσπάθειά του να συλλέξει απλήρωτους κεφαλικούς φόρους στο Μπρέντγουντ κατέληξε σε βίαιη αντιπαράθεση, η οποία γρήγορα εξαπλώθηκε στα νοτιοανατολικά της χώρας.
Ένα ευρύ φάσμα της αγροτικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων πολλών τοπικών τεχνίτων και χωρικών αξιωματούχων, εξεγέσθησαν, καίγοντας δικαστικά αρχεία και ανοίγοντας τις τοπικές φυλακές.
Οι επαναστάτες επιζήτησαν μείωση της φορολογίας, το τέλος του συστήματος αναγκαστικής εργασίας γνωστό ως δουλοπαροικία, και την αφαίρεση των ανωτέρων αξιωματούχαν του βασιλιά και των δικαστηρίων.
Αλλά ενώ προωθούσε την ταινία, ο ηθοποιός χλευάστηκε πρόσφατα όταν προειδοποίησε ότι οι δισεκατομμυριούχοι θα έπρεπε να «φοβούνται» την ταινία.
Σε κάποιο σημείο, ο Άντριου Γκάρφιλντ ρωτήθηκε τι ελπίζει να αποκομίσει το κοινό από το πρότζεκτ, σύμφωνα με το The Movie Report.
«Ελπίζω ότι αν τη δουν δισεκατομμυριούχοι, να τα κάνουν πάνω τους από το φόβο» είπε με τις αντιδράσεις να είναι άμεσες.
Ο Σπένσερ Πρατ προχώρησε σε ανάρτηση στο X καταγγέλοντας τους μισθούς εκατομμυρίων δολαρίων του ηθοποιού.
«Εννοείς… όπως οι δισεκατομμυριούχοι που δίνουν το πράσινο φως στις ταινίες σου και σου υπογράφουν όλες τις επιταγές εκατομμυρίων δολαρίων; Ή αυτοί είναι εντάξει;» έγραψε ο πρώην σταρ των ριάλιτι και πλέον Ρεπουμπλικανός πολιτικός με αμφιλεγόμενη ρητορική και στρατηγική.
«Ειρωνικά, ο Γκάρφιλντ μόλις πληρώθηκε περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια για να υποδυθεί τον δισεκατομμυριούχο Σαμ Άλτμαν στο Artificial».
Ο Άντριου έχει αναφερόμενη καθαρή περιουσία περίπου 16 εκατομμυρίων δολαρίων από το 2026, σύμφωνα με το Celebrity Net Worth.
Mετά το βιτριολικό σχόλιο του Πρατ ο σκηνοθέτης της ταινίας υπερασπίστηκε τον πρωταγωνιστή του στο BBC λέγοντας πως «έκανε απλά ένα αστείο».
Από τον Λουκά Καρνή
