Με το φαινόμενο Ελ Νίνιο στον Ειρηνικό να έρχεται να προστεθεί σε δεκαετίες κλιματικής αλλαγής, η μέση επιφανειακή θερμοκρασία στους ωκεανούς ξεπέρασε το ρεκόρ του 2024 ανεβαίνοντας στις 22 Αυγούστου στους 21,1 βαθμούς Κελσίου, προειδοποιεί η ευρωπαϊκή υπηρεσία παρατήρησης της Γης Copernicus.
Το ανησυχητικό είναι ότι το ρεκόρ ήρθε στο τέλος του καλοκαιριού, ενώ η μέση θερμοκρασία των ωκεανών φτάνει τα μέγιστα επίπεδα μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου, όταν τελειώνει το καλοκαίρι στο νότιο ημισφαίριο, το οποίο συγκεντρώνει μεγαλύτερες ωκεάνιες εκτάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η θερμοκρασία μπορεί να συνεχίσει να αυξάνεται τους επόμενους μήνες.
Η φετινή άνοδος της θερμοκρασίας επιδεινώνεται από το Ελ Νίνιο, το οποίο εκδηλώνεται με την εμφάνιση μιας μεγάλης μάζας θερμού νερού στον ανατολικό Ειρηνικό και τείνει να ανεβάζει τη θερμοκρασία σε όλο τον πλανήτη. Το φετινό Ελ Νίνιο αναμένεται να είναι το ισχυρότερο εδώ και τουλάχιστον αρκετές δεκαετίες.
Το ρεκόρ επιφανειακής θερμοκρασίας του φετινού Αυγούστου δεν αποκλείεται μάλιστα να αποτελεί ρεκόρ για τα τελευταία 125.000 χρόνια, όπως έγραψε στο Χ ο Ράιοαν Κατζ-Ροζίν, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οτάβα.
«Θα έπρεπε να είναι πρώτη είδηση!» είπε.
Αν και οι υπολογισμοί της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας πάσχουν πάντα από κάποιο βαθμό αβεβαιότητας, ο ΟΗΕ και η αμερικανική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) εκτιμούν ότι το σημερινό κλίμα πιθανότατα είναι πράγματι το θερμότερο εδώ και 125.000 χρόνια.
To ρεκόρ του Αυγούστου «αποτελεί ένα ακόμη σαφές σημάδι ότι οι ωκεανοί δέχονται ολοένα και μεγαλύτερη πίεση» δήλωσε η Σαμάνθα Μπέρτζες, στρατηγική επικεφαλής για το κλίμα στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Καιρικών Προβλέψεων (ECMWF).
«Το φαινόμενο Ελ Νίνιο προσθέτει θερμότητα στο σύστημα, όμως αυτό έρχεται να προστεθεί πάνω σε δεκαετίες ανθρωπογενούς θέρμανσης. Καθώς οι θερμοκρασίες των ωκεανών συνεχίζουν να αυξάνονται, αυξάνονται επίσης οι κίνδυνοι για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τις παράκτιες κοινότητες. Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές: ο αριθμός των ημερών με θαλάσσιους καύσωνες παγκοσμίως έχει υπερτριπλασιαστεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ασκώντας ολοένα μεγαλύτερη πίεση στα θαλάσσια οικοσυστήματα και στις κοινότητες που εξαρτώνται από αυτά».
Και πέρα από τους θαλάσσιους καύσωνες, η άνοδος της θερμοκρασίας στους ωκεανούς προκαλεί διαστολή του νερού και επιταχύνει την άνοδο της στάθμης των ωκεανών, έναν υπαρξιακό κίνδυνο για τις παράκτιες κοινότητες.
Επιπλέον, η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού επιταχύνει με τη σειρά της τη μεταφορά θερμότητας και υγρασίας στον αέρα και ευνοεί έτσι την εκδήλωση ακραίων καιρικών φαινομένων όπως οι κυκλώνες.
*Από τον Βαγγέλη Πρατικάκη
